# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0261 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0261?run=79 # Title: LBr. 655 · Molanus # Folio 130r, page id DE-611-HS-860223:0261 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 131v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860223&page=261 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860223/jpgs/default/00000261.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hanvero S Novembu Reverendissime duc Abba Mola aliquo lodetu Aliis omnibus hodie jam discessi, ne turber dum vasca colligo. TiBzi uni adhuc sum domi. Remitto quas oblitus eram reddere ad FE literas R∞imeriana percipere. Accipere, participare paxularia vocabula ubi nulla alne(E,a quaeritur sunt, apta ad vulgarem usum, sed quae nultas deter minatas continent notiones, nisi diserte ipsis assignentur. Participatio fit rerum, de quibus partem accipimus. Accipere est vel pecelto juns vel facti sensu sumi potest. juris sensu accipere possumus aliquid a nobis remotissimum, cum nobis ut si praedium alicui donetur in loco re longe dissito. facti sensu accipimus rem, quae alterius voluntate ita se erga nos habere p incipit, ut e ea eutilitutem tamen etiam immeriatam praesentiam requirit capeces possie es ea uti possimus, quod ipsum quoque postremus enim accipere etiam absentes. in remota cadit. de qu’à nempe. Opus ergo est in remnostram nunc agitur adhibemui praesentiam immedratat l sentm notione quam ingrediatur cludere nos et intimam, alioqui facile poterunt signare formulam, qui alia sufficient, omnia sentient s ex vel nihil ad rem dicemus eoq vel in praesentiam revolvemur. Non igitur agitur de declaratione modi, sed de determinatione signi- fiatus, ne ali nolis vago vertorum serso ilidant Percipere est accipere cum aliquo esseot inde la nos pervenitate descipe cicepercu