# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0299 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860223:0299?run=79 # Title: LBr. 655 · Molanus # Folio 149r, page id DE-611-HS-860223:0299 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 148v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860223&page=299 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860223/jpgs/default/00000299.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 93 lines, status machine # Lines: 93 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et Mroximi, vere et vobis, cognati caritate. itaque ex animo scripsit pose posse bidaa consolationi esse promotionem ven a ei suam, futuram ccet pata gratam et placituram non dixit. veritus ipse malignum animum seque enim dubium est concitatos ab ipsa rusticos, et quod et de hernia narratincula vel fabula diecet quam rustici se a vidua habere fatentur. Ego praedixi ipsi animo quantumque bena mente + cua et effusa caritate cum muliere acturus esset ingratam ofractariam superbam osat a respondit et ille vero spit se si liceat suo officio non defore, caetera deo permittere reperturum ides qualis ille sit homo, quem defuncti pastens septimanas, cum fassus setunc ia quo aequitatem ejus animad verti et laudavi. Mulierem non vidit, nisi ante plureta u p tamc va velut malum et incommo- Excellentem dum describunt, summam in eo esse prudentianiut singulareui uisum rerum humena non dixerimi, nec negamu non nihil est obstinatum in suis sententiis sed aliis incom xoquis officiose neresset. itaque sidit, suas spec hac in re et tam ergo ipsum quam viduanise testam quis est qui omni nefio carcalo ptlos veno maledicum melrguam, aut omnino vitio laboran reperi. M un incommoc tum, ob quod sageatuso esse communitat e mationum non vrsi dm aliier res sm locum es C quoque petere, a Eilium e in inperto e cum asseveratione testatus est, bicimm perveniat si genem eat dstinitus rem ootipeat, a ala obtineals aquissimo se rem animo si fus aeu cum ratione possit canam repe taq quod gactamns cacum per ot aunos non psins lausa laturum gratia laturum Ad Aummanes erilhasquodsi ergo icitur. prtertdicorum supplicationem vobis laterum nec alia animo vel cognatae hae ce quiase qui 2 ante vijus est non indignus, mini videsur post eam indignus nisi re melius quantum ego arbitror difculla minor non videri non talit non erit censenstus saltem nisi re melins jactatione ca tertissima d scussa non judicandus. De jactasse aliquid certissime calumnia est, et abest natura ab hoc vitio abest. Itaque hic et