# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860628:0201 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860628:0201?run=79 # Title: LBr. 685 · Nicaise # Folio 101r, page id DE-611-HS-860628:0201 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 100v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860628&page=201 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860628/jpgs/default/00000201.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 26 lines, status machine # Lines: 26 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. texte Hebren. Je n’omblieray pas encore celle des Chinois et de plusieurs autres natims, aont jay deconvert les gremieres ejoches. auray deca fait impimer ce, qui concerne l’Escriture sainte: may la conditin d’un ecri- vain est si miscrable dans ce pars, peu curieux de ces sortes de mitierce, qu’on n’y peut rien infrimer qu’a ses porres depens. Imeservient d’autant plus grande que plusieurs sortes de Caracteres entrent dans mon oarerage. Je suir a lonsieur ome le g. Mill. 1697 votre Fr. Guillaume Boniou Aug nC Hicasiu Divionensem. 1697. 2. Juti. Eccrpta ex esistota (ordinalis de Moris ad Abtatem Sater Bonjoranus volumen siibit de Hgyptini dynactia, et qdem inceniosissime. Rem praetertim chronologica exseqtus, ut anors supputatione asserat in Vulgatii Bibliis descriptam, contra majorem LXX. Surpret numey. Is sune quo cur totus est antiquarique, obsoleta inquit, ac miro Atuodio vetusta nomina juxta dissars gensium idimata inflectit, ut quandoque Aapore imo