# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0018?run=74 # Title: LBr. 695 · Oldenburg # Folio 9v, page id DE-611-HS-860722:0018 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860722&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860722/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. in inferioribus orvri ex motu (vel prossu) superioris atheris, 5. 13. 16. magna saltem verisimilitudine dicitur: quanquam ennu Gravitatis causa (ut et Elateris) tam sit in abscondito, ut mihi nondid usquequaqe satisfactu sit quid in ea re statuam, Natura tamon phanomena Sulsione quam Tractione felicius utplurimu explicantur. Aliaque multa sunt, quae repetitu non est opus, quae magna verisimilitudine, si non et certitudine, dicta judico; quaque per se satis consistunt independenter ab aliis; neque enim ita niter se sunt connepa ommia, ut uno vaullante caetera cimul ruant. De tota vero Hypothesi ne quid statim pronuntiec, id salten facit, quod non sim pronus Ego (in rebus salteou puré P’hysicis non Mathematicis) assonnd novis traditis adhibere, donee vel eruditora sentontiis in utramque partem ventilatis quid statuonded sit rectius constet vel ipsa suc evidontia (quod ii voris hypothosibus non raro sit) veritas elucoat. Fundamontio Hypothesoos nova petit ex Abstracta sua motus Theorca (quam necdu vidi, ut nec hujas tractatis posteriora, qua passir ctant) nompe, euod nulla sit cohaesio quiescentis, sed omnis consimen tia sesu cohasio orintu a motu, 5. 7. 12. 34. (quod cum Guilielmi Nectum nostri plantis conudit.) Contra vero, Monoratissus Boylius Consistentian n particulario quiete, et fluiditatom in earundem continuo motue, collocat Ala, ad varias sromorus siguras hamatas et varie implicitas, rem reserunt Neque Ego is sum, qui ou arta sontentiaru varietate me velim arbitru inter ponore. Sed tempori res permiteonda est et doctoud mn utramque parteu rationibus. Euippe, idum seré obtinot in novis hoypothesibus, utque un Penduloru Oscillationibus; ubi, post crebras hinc inde faitas reciprocatio nos, tandom in perpondiculo sit quios. Ed vidimus in Hypothesi Coper nicana, qua utut fuerit veteribus cognita, tamdiu tamen jacuit sepulta tamen ut pro nova haberet. Et quamvis optima esset suffulta ratione, non sta tin obtinuit, sed à variis fuit varies modis impetita et acriter disputata donec tandem rationibus authoritati pravalontibus ita jacu universim admittitur, ut vix quispiam haru reru gnary de ea dubitet, nisi quibus Cardinaliu decretu praejudicio est: Et quanquam tycho novau illius loco substituont quae illi aequipollerot, ca tamon tot onerata e’incoumodis, ut existimandus videatur potius ad frangondam in vidiuur id secisse (quonia Telluris motus ita vulgi opinionibus hovubiris videbat) quadr quod co pernici Hypothosin ex arimo repudraverit. Idem dicendud de Ciocu latione sanguines Hbarvenna; quae ut ut optime stabilita suerit et ocloru u aocoeia comprobata, disceptata tamda suit nter condinenset Medicos neta, si quies est causa cohaesionis omnis cohaesio est Epiteis