# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0066 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0066?run=74 # Title: LBr. 695 · Oldenburg # Folio 33v, page id DE-611-HS-860722:0066 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 34r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860722&page=66 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860722/jpgs/default/00000066.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sccundo, quaevic aequatio cubica considerari potest ut relativa ad Aig dratica, inde derivabilouo, cujus limites inveniunt proposita cubicaradicuum adminiculo: linites vero cujusves aequationis Biquadraticue inveniant à Bartholuio, in Tractata divristices, aequationis quadratirae beresicio; quioni dequs Ruddens aequatio Cubua evitat. Tertio Cum alius quidacu ver praecarus ex eo tempore afirmarit om neum aequationu Liite, (Jum basis tum verticis) qua termino 2do ca rent; inveniri posse per aequatioes, duobys mininine gradibus inferiores a quatione proposita; suspicioem id rus parit, ipsum, juxta methodum duc de Bheaure c. 14. de natura squationu, terminum perultimu in locum secundi trarsferre. Aty tunc sane neutata hujus aequatioes linites inver ri per aequativeur quadraticam possunt. At vero num acquisita suerint linutes Riquadraticae aequationis prinio propositae, utque hac ratione evitata methodus seuddeniana, considerandiur superest zuarto, du darius, curu invenisset, unam ex Cardani radicibus Ronvuialibus radicem esse un aequatione quadrutica, alteram quoq taleu esse cexput. At difficultatibus immplexu se cernens inprasentiarum suspensus hceret. At in Car dane aequatione Cabica triradicali reperit, sat multa Exeugla sormari posse, in quibus Cardani regula radicem aliqua recuperabent; quin imo ex omnes tres radices ex cydeu regulis recperabunt, sive invenientur; exequo duntaxat labore avedente, viz Exemiptu in hac aequatione X3 = 21X = 20 Radices cubica Binomione sunt, + 22 + V- 4 + 2+ = V Raiis + 5 = X. muta signa partis rationalis, ut et partis radicalis, mul sipli cans eau per 3, et inferioris ruudraticae rudices que sita santi, X = - 2 = + Y+ 24 X - 22 - 1 , 27 Adeo ut, si ia Cardani radices excolerent, (ex considerationibus in priori esta tola indicatis) similesque aptarentur quibusvis duabus potestatibus aliaru equo tionu, insigne id augniontuo soret Algebra, eo quod Tabula multum de labo te minuunt, quae ahic ideo commemorant, ut vestrates excitent brsta ad eandem reur ex simitibus vel etiam melioribus fundamentis expenden da; particulatum vero, ut vel sallacias harum probabilitatem detegant, vel tum desideratu attunu aut Quinto subuidicatu suit in literis praegressis, Tabula siruu et Targentiio utilem sutura circa sequationes; qua de re haec notio succurrit. Si Polygonu aliquod insoribatu Circulo, et a quibusvis duobus pluributr puncte in circumferentia, intra cujusvis lateris Polygoni extrema, linea dacant ad omnia Polygoni puncta angularia, liveae ista semper radices erunt ejusdocu aequationis, Resoevendo dantaxnt variaute; pront asserit el Wdullosy in Tractatu cuo de Scitionibus angularibus types destinato. Ny ita in aequatio ne pro trisectione Aagule, senus partis srcis, ad quvui pertinebat de,