# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0083 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0083?run=74 # Title: LBr. 695 · Oldenburg # Folio 42r, page id DE-611-HS-860722:0083 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 41v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860722&page=83 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860722/jpgs/default/00000083.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quasitum, alterius vero, rationem, proinde qi problema Solutum esse. Sed ex eo tempore, in epistola data 23 Tulii 1675, scripsit, se de hoc Problemate meditatum esse, et magnum sibi Apollinem fore, qui id solueret pes aequationem z0 gradibus dimensionibus eouidem inseriorem. Adjiut, aequationes, illas, ad quas ipse rem deduxerut adeo fuisse caediosas, et patientia ipsi deficeret reductionum regulas applicandi; verum tot tamq; diversas oequationes se explorasse, vt, si capaces reductionis fuissent, reductionum illarum nonnullas fuisse obuius futuras crederet. Propositi hujus Problematis ratio erat, quod, cum praesumatur sant cognuum; quoad progressionem quamuis Arithmeticam, quod datis duabus quibuslibet summit, viz. vel iptius Progressionis, vel ejus quadratorum, cuborum, aec vna cum numera terminorum, Progressio possit inveneri; disqrasitione dignum e simule dari coret, respectu Progrestonis geometricae. res spinosa implesa; videtur Interim Dn. Collinius de methodo cogitanlt quaestionem propositam soluendi, quae probabilitet (necdum enim vacault ipsi calculos ea de re inire) non ascendet ad dimensiones ad eo sublimes et putatur: eaque hunc in modum se habet. Done quantilatem ignotam pro summa proportionalium. et suata Doctrinam Bellii, nactus summamq Proportionallum summamus; quadratorum ex iis emergentium, entunde 4 proportional quod fieri potest, vel omnimodé per species, velsoreuitaris causa, ad soluendum illudimparticulari) partim per species parcim per numems; easque hoc modo consequutus, cuta omnes, eas que simul additas, aequales redde data summae cuborum. Hac ratione obernetu aequalio qua valor ignoti symsoli, primo positi, inveniri potess; quem postquam consequutus et incepretatus fueris, in proportionalibus speciosis vel mintis, per Rhillii Doctrinam inventis, 4 Proportionales quaesitae hatentur. Quod altinet omnium siquationum per sinuuntabulas soluendarum rationem, Dn ( allius id fieri posse. Saepius asseruit et nuper me praesente ogatus, possesne cequationes omnes sire vel octo dimensionum, canonis sinuum beresicio soluere. assermauit sele Sublimiorum adhuc dimensionum carmes aequationes ad dictum canonem reduaisse. 1 sit Lacdatus G ellius, sectionum angularium doctrinant posse. in immensum ampliari; idquod verum esse videtur ex specimine, ad calcem Algebrae Germanicae; a discipula ipsius Ahonio concirmatae adjecto, vbi habentur 105 theoremata de Sinubus, chordis, tangentis et secantibus, quae in editione Anglica non habentur.