# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0084 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-860722:0084?run=74 # Title: LBr. 695 · Oldenburg # Folio 42v, page id DE-611-HS-860722:0084 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 41r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-860722&page=84 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-860722/jpgs/default/00000084.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 2. Praecipuus finis et osus hujus Doctrinae est, non tamr confectio tabulara peruri (guippe quae facilus alla ratione. potest) quam aequationum resolutio, 3 Circulus et ellipsis ond cum suit inscriptis adscriptisque, majis sunt hane in remsdonce, quam vlla sigura aliae: c. g. in Dui t Gregori Geometria parle universali haec occurrit proposit so. y. 128. Si circuli circumserentia diuidatur in partes quotcunque aequales, et numero impares, et a quolibet peripherice puncto ad omnes ejusdem divisiones, recta ducanair, si circulus dividatur in partes aequales, erit summa primarum aequalis velimae; si in quinque, erit summa primarum et vllima aequalis summa secundonum; siin septem, erit summa primarum et terriarum aequalis summae secundarum et vtima; si in nouem, erit summa primarum, tertiarum et oltimae aequalis summa. Secundarum et quartarum; alque ita deinceps in infinitum. Dicimus autem, reclas primas etse illas, quae dueuntur ad divesiones, ex viraque parte puncte assignaeo proximas, secundas illas rectas, quae ducunsur ad divisiones, primis en veraque parle succedentes; tertias, quae secundis succedunt aec; rectam vero n vetimam illam, qua ducitur ad dinitionem, a puncto assignato remotissimam. 4 Consimile quid Wallilius noster prascitit, quando Deripheria dicuiditur in quemlitet numerum partium aequalium; dedit que aequationes divisionibus tam paribus quam imparibus idoneas, in tractalu de Sectionibus angularibus, qui nune penes collinium est, typis mandandus. s Hlae chorda, repraesentantes aequationum radices, transferri possunt a circulo, tanquam ordinala, propriis suis resoluendis insistentes, perquoru summitales ducta curua erit flenuosa, vti sunt omnium aequationum loca, prout sapiusante hac innuimus, ac euidenter dan cognirum est in. cubicis: alque hinc lucem fanerari possumus methodo transferendi a lo vicissime a loco ad circulum b Affirmat Dellius, constituere se posse. problemata, q abitura in aequationem ejusdem formae. cum quauis propositâ: ad haec, posse se inistiusmodi constilutionibus pertingere ad limites ascendendo; Dorro Docerinam limitum hactenus etiam à praestantissimis ejus scriptoribus perquam imperfecte esse traditam: insuper comparundo et accam odando invicem limdes aequationum, et problemata, cardant regulas innumeras alias, ipsis consimiles, inveniri posse, atque Reguilam illam et Doctrinam Fluddenci de aequationu omnium tum numeralium tum lilleralium inueniendis Radicibus surdis altingi et obtinere. Limitibus obtentis ad ercitandam implexam illam surdorum complicationem, canone illo se uli alt idem Pellis quod et fieri similiter potest in limitum ipsorum condecutione,