# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-861255:0151 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-861255:0151?run=74 # Title: LBr. 705 · Overbeck # Folio 76r, page id DE-611-HS-861255:0151 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-861255&page=151 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-861255/jpgs/default/00000151.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine # Lines: 78 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. G. G. L. Arcanum compositionis Numerorum hactenus quaesitum, quo facile in numeris etiam ingen- tibus e inveniri potest, an et quos habeant divisores Prustra hactenus nanath essetefecilis inde ab inventa Arithm ab omni tempore quaesitum est Frustrahactenus quae sata est ratio facilis inveniendi an numerus datus ingens primitivus sit, et si non c hoc est a nullo alio praeterquam a se ipso et unitate exacte divisibilis; an vero rderivations, seu plurium aliorum inter se multiplicatione productus; et quosamcasu habeat divitores. seu producentes tamen cum ad aequationes as numericas resolvendas, aliaque utilissoma uo multa problemata resolvenda numerorum datorum didisoribes in divis us indigeamus utiliter adhibeamus. Hacteno Nia investigandi hant hactenus haec praescripta est, ut tumerorum d. Numertu civisionem tentemus per omnes numeros primativos, tadice ejus quadratica minore ubi de partibus aliquotis inve- eligandis agit. Quod si divisio per nullum horum succedit, qquod si vid. scrotentus in Exerc. cerli sumus datum esse primitivum. Quod sin aliquando succedit divisio, quatient similiter resolutio debet, nam divisores ejus inta erunt et dati divisores, Extast Tabula Numeratorum talemque eotu Numerorum primitivorum qui sunt infra 10000 d Joh. Pellins Mathematicus apud Anglos celeberrimus multis me invene edi curavit. Hujus labulae ope, hac quider quam diximus Methodo ad hibita resolvi possunt Numeri omnes, qui non excedunt 100000000. Sed labore sane immenso maximo, et quem subire raro operae pretium erit. Quodsi ad majores, ut fit ut facile lit, numeros ascendatur, plane haerebit aqua; donec numerorum primitivorum Tabula ad altius protendatur. Haec Methodus cum plane inartificialis sit, immensumque labo rem postulet; cogitavi jam olim, an non alia compendiosior iniri posset. Et quidem notas quastam numeri primitivi a ante multos annos in diario Eruditorum perrisino dedi, quae alteri cuidam viro docto ibidem prosequendi occasionem dedere. Sed non neciptanque diu quaesivi reuprocam an efini praeter negativam illam proprietatem Numeri primitivi et scilicet e per alium Numerum (unitate demta) divisibilis non sit, haberi possit proprietas ejus recpioca positiva, et ut sic dicam definitio, quae aliquam analyseos viam aperiret. Tandem eam obtulit Doctrina generalis de potestatibus polynomiorum, a me ante annos complures inventa. Esto X = a +b vel a +b + C, vel a+b+ C+d, vel a+b+c +dre; et ita porro dico generaliter X = a Et similiter ab t actad + b + bd tcd rcompendio appellabiti une termin ab id est omnes possibiles hajus formae, et ab +ab + ac + ac + b ctbZ compendio scribetur ab, idemue est in caeteris. Reperi ergo et esse generaliter esse X = c XX = aa + 2ab X = a + 3 ab + 6abc X = at + 4ab +6a abb + naabc + 24 abcd X = a + 5ab abb+ abc + abc + abid+ abide Ubi numeri cofficientes formarum sunt numeri transpositionum possibilim formae, ex. gr. quira ab ter exhiberi potest, velut aab aba baa hinc forma aub praefiri debet 3. Ratio est, quia cum A + b + C + et aliquoties ducitur in se, omnes si forma, ut aab, ex hibetur ocnna suas omnes transpositiones possibiles. Ex gr. quia ad aab non est opus pluribus quam binis literis, ideo atb, etedemus ad gradu tertum per secundum, fiet palehit aab secundum omnes suas transpositiones possibiles nasci, idemque est in caeteris 1 per a + b ab bb a. b e b 4 bb at aub abb aca rui