# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-861255:0185 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-861255:0185?run=74 # Title: LBr. 705 · Overbeck # Folio 93r, page id DE-611-HS-861255:0185 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 94v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-861255&page=185 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-861255/jpgs/default/00000185.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine # Lines: 77 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cer Numeros optime exprimi constat per reductionem ad constantem quandam Geometricam progressionem; et placuit hodie decadica, ab indis ad Arabes, inde ad Hispanos translata. ita ut posito X esse 10 omnis numerus sic exprimi possit a +bx+ exx +dX + ex tetc. quantum opus est continuam X, posito a esse 2 b esset, c esse, ex. gr. Numerus praesentis anni _1712, erit a+ bX + CXY notis ad decadicam, O, 1, 2, 3 141 5,6,7 et d ele 1, seu 1712 est 2+ 1x +7XX + 1Xme quidam in delicid Mathematicis Germanicis relatus, progressionem duodenariam praetulit, ita opus esset cui opus foret notis Undecim, nempe , 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6,7, 8, 9, _Cd, E, ubi d esset decem Gunderm Exponamus dodea dedecuplatos, 1,12, 144, 1728, 20736, etc. oblatus jam numems 1728 exprimendus sit dotepadice; de tostatur maximus duodecuplatus, inferior ipso 171 detrahatur quoties fieri potest, id est dividatur per 144, euit quotieas a seu 2, Residuuin .128 itaque l2 docveadice id dividatur proxime inferiorem duodecmplatum, 12, erit quotiens u, residuum 6 si quis tameni hoc confici velit possit sine idiculo duo decaplatorum, namenis 17 12 dividatur per 1h, fi Et fiet 1712 = CEO = 6 + E.12 + E. H. dividatur iterum per . 12, que ps. quisiens It, non potest item dividi per 12 itaque 12 diciso maximus duodecuplatus est 12. 12 seu 144 e 42 per quem diveidatur 712, prodit 11 residuus 128 dividatur rursupe per 12 quolient prodit 11, residuns X6 non potest dividi per 12, Ergo fiet 1712 = 6 FC12 + E. 14 6+ 11. 12 + 11. 144 = EE6 a ) Erhardus Wdeigeliis rem ad pauciores notas reduxid, progressionem minorem adhibuit, nempe tetradicam. ita notae ipsi antum sunt 0, 12,3. itaque 17c2 dividatur per maximum tetradicum inferiorem 1028, quotien est 1. Residuns 688, dividatur per 256, quotiens est 2, residuris, dividatur per 64 quonem quotiens est 2 residuns 48: Is dividatur per 16, quotiens est 3, residuns est 0 que dibisse per Et fiet 1712 = 1. 1028 + 2. 256 +2. 64 +3. 16 + 0. 4 +0.1, seu 122300 Ego denique adhibui progresionem dyadicam, cujus nullae sunt aliae notae quam d et 1 n. itaque 1712 dividatur per maximum duadicum inferiorem 1024, prquotiens erit 2. Residuns 699 dividatur per 512, quotiens est +, residuns 176 dividatur per 256 quoliens est0. residuns 176, dividatur per 128, quoliens est 1 residuns 48 dividatur per 64, refid quoliens est 0, residuus 48, dividatur per 32 quoliens est, residuns est 16, is dividatur per 16, quotiens este red residuus esto ist ividatur per 8, quotiens est o; residuns 0, dividatur per 4, quoliens est o residug residurs 0 dividatur per 2, quoliens esto; residuus 0 dividatur per 1, quoliensest residuns est D. itaque (712, est 1. 0024) + 1. 46 52 +0. 256 + 1. 128 + 664 L 1. 32 + 1. l6+ d ) (02.+0.1 seu 11. d10110080 Immoremurjam progressioni dyadicae, tanquam omnium simplicissimae et naturalissimae, caeteris missis consideremus notam unamquanque in sed quacunque esse o vel l 10 143210 consideremus etiam in numero dato velut 1iol0110000 seu resdum. 2 10000 esse residuum dividendo numerum 17 per datum per 2t, seu 16 et 110000 esse residhum dividendo eundem rumerum per 2 seu per 32, et 610000 esse residum drvidendo eundem per 2 seu per 64, et 10110000 esse residuum dividendo eundem per 2 seu per 128; et ita porro. Hinc nota ipsa in sede 5, verbigratu Nunsorus. erit residuns divisionis per 2, demto residuo divisionis per 2 seu + = 110000 -l0000 0 Et haec regula locum habet in omni genere progressionis duadica, terradica de eadica et et Nota ipsu incde ex I= Be: 2 sit X = 29 + r et rursus V = 2(9) + (2) Hinc fit 29 + Y = 21(9) + Y (Y) = q 9) - 29 et x - (Y), : 2 seu nota colunnae e, est 29 () (1) - Hinc si residui sibi aequentur seu si nota in col. e sit 0 fit r - (Y) =0 et (9) =29 si r (r.),: 2 = et X 4) adeo (i, qu (9) 2, 2 = + = (4) - 4 = 1 Seu (9) = 2 +9) i Hinc nota columnae e, est M Le (Q (32- 1):2 seu si numerus dividatur per ei, quoteot dieriatupeat, it taidum q uta ynducain Eotum e b 512 E 12 100 1000