# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-861305:0013 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-861305:0013?run=74 # Title: LBr. 711 · Pape # Folio 7r, page id DE-611-HS-861305:0013 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-861305&page=13 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-861305/jpgs/default/00000013.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 25 lines, status machine # Lines: 25 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. interea vix quicquam habetur in legibus nostris ad conditionebus pertinens, quod non ad sedem suam, et definiendi pnan sugellir codcere constiturum esset, cuactus sum ad definiendi principia sit relatum. Quod si omnes qui merebantur textus exponere distintus, et connectere voluissem thiorematibus, adjicereq etiam quae recentionet ea judiciorum usu observarunt, (à quibus tunc abstinte ram, quod ipsa Leges segetem vix honreo meo capiendam offerent, prodiisset opus fontasse memorabile et sui generis hactenus unicum sed prolixeus, quam cui vacaret incum bere juveni itinera et variam praeterea literaturam meditassi Dn. Secretarius vestras et fuit aput nos et dis cessit rursus, antequam tua ad me pervenissent Hoc unum ei diai, quod a te libellum quendam expectarem, roga vique ut reversus memoriam desideru mei sibi renova ret: Ipse interim recordabatur a sequisitum fuis de itineris tempore; qu’od si cognorisset, cur interrogas ses, indicaturum se sibi discessum fuisse dictitabat Doleo se molesta lite eum noverca distineri, cui an praestet tolerabili conditione finem imponere, eum libertas animi tempusque inprimis, (quo nihil est pretio Sius, pecuniola medioeri pradenten redimantur; tute omnium optime judicaveris. Ego siquid apud patronos vel un nostra vel invicinis autis in tui gratiam