# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866494:0017 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866494:0017?run=74 # Title: LBr. 787 · Rømer # Folio 9r, page id DE-611-HS-866494:0017 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866494&page=17 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866494/jpgs/default/00000017.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine # Lines: 55 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. qe Hac omnia cariora reddet quam inclusi Tabellam noviluniorum et pleniluniorum: in qua apparet, cycluo noster quemadmodum dividatur, non in 7 solum, sed etiam 28 partes, modo perquam mirabili. Inci vit a plenilunio 20 octobris anni Cristi 134, ut conferatur locus solis (quem citavi pag. 10 edit. Lat) observatus Alerandirae, et plenilunio huic ecliptico adscriptus a etolemaeo, quo meliorem Astronomum vix, aut omnino non lulit antiquitas. Slunc locum si quis contulerit cum calculo nostro cyclico, et hujus consensum cum observationibus nostri temporis; reditum Solis cydlicum ad idem cocli punctum extra omne dubium positum, iri consido. Similitor procedunt novilunia et plenilunia totius mundi, una cum apogao salis, anomalia luna motuque modorum et ordine sic leguntur in Anno meo Magno. Quibus si quis accommodaverit modo prosthaphaereses addendas vel subtratendas, ex tempore adsunt tempora quoque vera cum suis veris motibus. Prae, cesoro autem horum aspectuum lunae solarium respectu anni guliani integro cyclo absoluto est 5 dierum: in septima quaque vero parte ejus V v V N V ri VI 17hor. 8. 34. 17. 8. 34. 17, 8. 34. 1766 et in quacunque 28ua 4 hor. 17. 8. 34. 17. 8. 34. 1, (23. 3661 Sed grato et lubenti animo rationem, de qua dabitatur, ad ulteriorem revocabo indaginem, et videbo, si evidentiorem reddere possum. Veritus jam ante, ejus conseqventiam, non satis caram visumiri, via omnino alia cyclum solarem demonstratum ivi: ut videre est in edit. Lat. pag. 8. 9. et 10. Nam hoc mihi certum est et ferum, illum annum Tropicum, qui cumistis observationibus consentit, praeferen, dum esse reliquis omnibus, qui ab ris dissentiunt: immo potiori jure dicendum Astronomicum, quam cateri. Jam annus noster cydlicus consentit. Ergo. Consentire autem cum iis observationibus ad gulu Casaris tempora usque non posset, si vel unico minuto primo escet justo minor aut major ipsius quantitas. Calculus qui habetur pag. 1b edit. Germ. (nempe dies 216223 constitu ere 592 annos tropicos veros, et deinde eosdem dies 216223 efacte exhauriri a 7322 lunationibus) supponit in cyclo lunari tum calcu, tum Astronomivum, quinderi potest pag. 10 et n ejurd. edit: Tum obser, vationes, quibus nititur ipse calculus Astronomilas. Qui calculus Aptro nomicus in omnibus ibi citatis Tabulis ostendit 216223 dies exacte ex haurvir a 7322 lunationibus: adeoque supra dictus calculus non suppo nit id quod quaritur, sed postquam debita facta est probatio, dicun– Jar demum 216227 dies exacte exhaurvii a 7322 lunationibus. Ita etiam, quando dicuntur ridem illi dies constituere 592 annos, sup, ponitur jam demonstrata commensurabilitas solis cum luna, non id quod quaeritur. vod de quinquenniis dicitur, cum illa non partinus sua ipsius autoritate intercalationi adhibenda suadeat, sed natura ipsa per annum tropicum: non video, quodnam publico inde usni enasci queat incommodum, post quam omnia tempora adeo in cyclum sunt redo ia, ut, quomodocunque in intercalationibus dispertiantur, nihil, prater nudam inspectionem tanti compendui, ab ullo homine, qui legere potest requiratur amplius. Ita meo quidem judicio nihil excogii tari potest aptius, nihit ad usum publicum accomodatius.