# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866548:0004 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866548:0004?run=74 # Title: LBr. 791 · Runckel # Folio 2v, page id DE-611-HS-866548:0004 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866548&page=4 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866548/jpgs/default/00000004.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine # Lines: 65 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. jam fere duodecim annoc integuor impendi inque eo claborando illuc sapidem omnem permovi ut non horrendor modo crrorec illor, qui vel incuria vel veterno Iuterpretum in Versione Vernaculac Belficam Italicam et Gallican inprimis vero in Vulgatam st nostram varnaculam ircuporunt conigerem, sed aliam quogue ac faciliorem Oethodum ac Rationem in evolvendia rerum Nominibus osten derem. Eo enim dementia progresca eet non nullorcm dntorpretum ut ex tro minum genere ipso beluas feras et ex bellicosâ Genta Emeorum Mulos Genes: 36 commate 24: ex siceribus, (ibo Crientalium communi Stercuc columbinum: 2. Regum Cap. b. Com: 25 ex Leviathane vero, sive Crorodilo torrestri cum Origene ipsum Diabolum hamani Generii adversarium con finerint. Lutherum certe Cap: 34. Com: 15 Esaiae ex 313 Rippor sive Acontia derpente jaculo ovixaro Herinareum produxit, et hano versionem vernaculam Bibi crudito reliquit. Da Tgne wond auch vosalbet instem eagan beutem und authackan cec. Cum et illi qui nondum are lavaque tur satii intelligant, Hcrinaceum animal esec Viviparum non vero vriparum. Hisce igitur et similibus aliic erroribus Dictionario novo novaque Eregetice mederi conatur sum, et inposterum quoque conabor. Intervenit autem hirce meis honectis s. ut spro. )Conatibus Casuc quidam caetraordinarius et plane inopinatue. quime coegit, Consilium meum immutare, et reliquis meio Lucubrationibu prae sentem sractatum hunc de Doene hactohim sive filiio Dei, (quorum Genres. b. Com: 2 Eit mentio. (tanquam Trodronum aliunem praemittere. qua rem ut planiue illustri duae Charitati exponam, paulo altiuc rationem meorum Consiliorum dibeo ugitere: quaetatio est. Anrus jam labitur scatus et decimus cum vir illustusimur At Gencrosiscimur duus liber Baro de Sinissanseu Statur Regis, cum viveree Consiliariur intinus meam senuila tem suic literis sapa honoraret, At de variis et arduis rebus consuleret. Novis sime vero et animi mei sensa atque sententiam super dictis filiie Dei expoposcit quoc uli conctat, variis delasa bi crroribu schola Judeorum et cum illa turba Patrum latinorum versione Graeca decestorum,) gita habet idor 2 de 0 Ajrchor 58 Des ai Dogarepac rior Ardoionivr) in Angelor Vigilee sive Egregoros commutavit. Hodicma vero Ecclesi- fabuloilrimie cujusdam srabis Patricidis vanis Commentariis seducta, pro Sethitic habet et vendilat. Et tunc quidem temporis ego quid de hirce filiis Dei sentirem pro Lixa quadam Exislota illustuscimo duo simighasio caeposui. Caterum hac mea Existola, s. quam Virorum ille optimuc plarimi fortascio fecerat, et religiosius, quam merebatur, ascervavcrat.) port obitum Ejus inta Hdversaria reperta, et Ambitelo damum nescio a quo, delata, ibique onno iquo me inscio et invito Jypir excusa et edita est. Licet admodum rudi, ut ajunt, incrva conscripta, et, quod in epistolic fami liaribus fieri solet sin quibus tefle sicerone et hallurinari licee et hoesitare, et revocure et turbare et miscere, et quicquid in buccam venit, perscribere.) abique omni ornato et orationic flore dicto Petrom meo iscce reddita. Quam cum ante biennium pri mavice lypit exprescam et acri judicio literati Orbii expositam cernerem via meii oculis credidi, nec quicqm me poterat consolari, quam quod nomen meum in primordio non esiet appositum, (quam vic auctor aronynius satie honorificam dennitalis nostro mentionem in praefatione feciscet. Otatui itaque eaetemplo manum de novo operi huic admovere et Tractalum hunc pro virili mea parte illustrare, augere atque corrigere. Inprimio vero materiam illam curiosam, de Spcetri drebinensii apparition plerrius et planius exponere. quo ut testis oculatur et locuplet, improbo et atheo hucc Scculo poscem probare, Spectra revera dari, et Thantasmata poopriam figuram habere, nec semper ca metu nostro aut Phantasia imaginem accepere. Hunc ingenus mei foctum, eribaeror certe et levem cruditio duic Oculio vir illutrii legendum et caeaminandum porgono. Eo finc et animo, ut, cum nihil igeris nugas nostras logat, et, ne nihil agas legac. eacque ut cum Rasonio Loguar:) valcano adjuvanito ab infamia liberec senon poterant pervenire ad famam. Quanquam errim satii scio, me quam longiscime abesce ab eo ut quicquam consignare literio poscim, cui ad excel Scatisrimam Mentii suve obrascam verum (olor conctet, non metamen fallit quoque magnarum et vere Aroperire Animarum hanc esse naturam et hanc propriam indolem ut eorum etiam, qui minimum poscunt, tronectos conatur benigne interpretentur. Accipe itaque princigem hanc tesieram obsequii mei et Mrrvioi erga S. Vir magne, et volcntabem nostram cum effectu non persatum cconsuetudi Bonitatoi Sirae secunta. Interca Liceat caclamare et cum Docta Bilbilico fateri ac dicere. A nostris procue ut omnii vesica Libellii Musa nec insano Syrmale nostra Tumel. quod reliquum ut, favori duro et Doeneveolentiae et me Etudique mea, inprimii