# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0096 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0096?run=79 # Title: LBr. 854 · Seckendorff # Folio 46v, page id DE-611-HS-866575:0096 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 45r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866575&page=96 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866575/jpgs/default/00000096.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 22 lines, status machine # Lines: 22 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Thinensis Episcopim literas vidi adamicum et uvEs so quendam non ita poidem, cum Roma rediisset, datas, ex quibus nescio an magna spes successus negotii, quod moli tuc, colligi possit; ut adeo facile T ibi assentiam, nihil. esse ctum iri. Frnesti Hassiae Principis librum habeo, ipsi– us indulgentia ab amico ad memissum; multaque in illo probo. Fimi nuperis Lipsiensibus nundinis libror Rich. Baxteri, Presbyteriani Angli acrioris sed qui pie- tatem granibus argumentis inculcare solet. Vertit eiur scripta quaedam, qui nomen suum literis L. D. indicat. sed quam bene verterit, nescio scabra et duriuscula sunt multa. Succurrunt autem mihi ex autore hoc quae in praesatione libri de aeterna sanctorum quiete, fraige Ruhe dio Geiligen habet, ubi optat, ut principes viros, quos habent summe pios, doctos et pacificos con- gregari faciant, ad media pacis. Religiosae invenienda sive convenire posint de principiis, quae controuersa sunt, sive tantum quoad praxin, id est ut, manente licet dissensu quodam, insumme tamen necessariis et in exercenda mutuo charitate Christiana, concor- dia fiat. His ego adderem, ut licentiae morum, quam omnes