# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0197 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0197?run=79 # Title: LBr. 854 · Seckendorff # Folio 97r, page id DE-611-HS-866575:0197 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 98v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866575&page=197 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866575/jpgs/default/00000197.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 90 lines, status machine # Lines: 90 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ad du. de sectendiis decem br. 1191 J(me acGenerosissime comme Quantacunque fuerit mea der magnifieo illo munere ke tamon opere expectatio, quod orbi destinabas fatendum est, totam fu magnitubinem ejus tum demum intellectam esse c igutai liberalitate nobis ejus conspectu atque usu u munificentia Tad ad lnel per venet. cum licati in tredibili labore tug ac su eC C CC cum percipere proctu. lin incredibilis studii curae tus nuperrimet ac sommi ingenii fructum prcipere ipsa lectione percipere privatum bonum esse desii Me et capitalia sint Icilim certe non la affecere, quae a CE expectabam dudum (quanquam smma vis judicii maxima notitia renn gravissimarum ad religionem et rempublicam pertinentium, eloquentia deuique dignascriptore digna argumento; et acgumento; quam quae spondere sibi atabo ilgentia tua audax exigere temerarium a persona tua, a dignitate, a valetudine audaxvel iniquam erat; labo diligentia labor scilicet imp immensus diligentia infinita. na ed complexus vastissimi operis, ra id temporis elaboratus ta, tempus elaborati, quod delicatis ad legendum, stutiosis etiam ad intellegtendum vix satis cras ad intelligendum vix susfiberet. Hor sunt quae ne (fateor) in stuporem dedere. etiam primo aspectu. Quid deinde inter legendam in legendo progredienti factum putas? profecto poenituit pre prgnitque adiuif hoeti ordinis nostri qui sibi studia vel literarum velut propria quasi propria suo viodicat, domi suae, ac velut in regno victi Hoc ego mini iacitas viebam, tanquam unusquisa de propulo qui aliquem harum rerum gustum habet Et magnitudo admirationis pene privati beneficii sensum obmettat, ut seu et ut e ferro intelligerem eque i hint de Deo nomine interpellavit. Videbam mee Uthi, debere grabitudinem cum omnibus gratias cumpaucis; quas ago ut cunque quanto ut res postulat non licet. Neqe aliud quam cultum reoder eum names, et tennitatis possum, quem dudlum post tt alia be magna veneficiatua qui mituo in minimis quem Tisti dee commune ne misto trgcali tutum maguae virtuti persolvendum; tamenmtoa aq uid amli st peculiaria beefic in me beneficia tua aliad exigant en prieter Sed ea est benignitate , qu ut voluntate contentus sim sis quam unam ego sinceram integiam et sinceram a praestare possum. Sed ut de ipso argumento aliquid dicam, visus es profecto resuscitasse nobis et totum quantus est reddisse Lutherum ponantim nunc quoque in vitia A hmani genepis, toaale A tonantem in vitia hominum et Ealesia dehon estamenta tonattem; et cum antea vis verborum ejus, quam Et Erasmus apud TE Magicam appelsat, fere intra Germaniam staret Termanicae linquae fines staret, tu transpusam in Labinum sermonem et publicam et durabilem fecissi idus eibi consilium fuisse puto pato i Erpendis pertae in illis telicissimis illis uteo plerorumque lytheri librorum, ut scilicet detracto ilxorbice, quicquid ls puat est ciretum seseraete selas preme mo ulch successitue pudor ex cnscientia splendoris Tum nostra, cuius utriusque videbari mi Opere tuo velitas videbare me vero mihi dono mihi missu oblitus videbare, me veri dememinisse non decebat = et moni mentum erexisti viro, post illud quod ipse sibi fecit maxiuma