# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0201
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0201?run=79
# Title: LBr. 854 · Seckendorff
# Folio 99r, page id DE-611-HS-866575:0201
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 100v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866575&page=201
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866575/jpgs/default/00000201.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

re tan . Seckendorfius Leibnitio
Menselurit d. XX. Tan. 1692.
ram Vir Illuotris e Exoell ret
ditionis tun ropiam e judicii acumen vel ex literis, qvas ad me
subinde dedisti (si tot alia argumenta non haberem) admiratus sim, et
benevoli erga me animi tui testimonia plurima grata mente ac
ceperim; superasti tamen illa omnia, imo, si fieri potuit, te ipsum, li-
teris tuis d. 17. Decemb: anno proxime pra terito ad me scriptis.
Reddita illae mihi sunt nuper in nundinis sipsiensibus e manibus Men-
sceni nostri, quem etiam voluptatis ex earum lectione perc epta parti
cixem feci, et epistolam ipsam legendam dedi, quam non potuit non ma-
ximi facere, et, si per eum petisset, typis sine mora vulgasset. Ne
tamen putes, a me laudes, quibus me cumulasti, inepte agnoscis credas
mihi velim, me, cum illas pro intimiori, quam quis que habere et con
sulere debet, virium et debilitatum suarum conscientia penitius
considerarem, pudore suffusum esse, quod exiquam admodum partem
encomui, quo me et librum meum mactasti, in me deprehenderim.
Quot quantosque enim in hoc memoria lapsus, judicu infirmitates,
Atyli naevos, repetitiones tadiosas, aliaque naeea camala quoti-
die observem, diei non potest. Unum est, quod in ipjo opere puus
una vice profiteri me memini, de quo confidere omnes jubere
possum, bona fides, et studium, quale quantum que atas nuc mea
et vita ratio praestare potuit, ut argumento gravissimo satis
facerem; metam vero pro voto et conatu arsequi non potui,
plurimumque aliorum industria et pleniori, quam qua mihi adest
rerum divinarum et numanarum scientia et sermonis facultati et
Cp
ornatur reliqui. Snterim Deo gratias ago, qui huc usque me eni
ti passus est, et de, tuique similes egregios viros benevolo erga
me affectu implevit, ex quorum humanissimis gratulationibus
et honorifico judicio, vergentibus ad finem annis meis, antequam
mortales exuvias deposuero, solatia et delectamenta capio.
Alis recreatur et erectus aequiori animo feram, quae vel jure vel
injuria reprehenderint, quorum haud pauci futuri erunt, rigidiores