# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0229
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866575:0229?run=79
# Title: LBr. 854 · Seckendorff
# Folio 113r, page id DE-611-HS-866575:0229
# Scan: The same scan as fol. 112v (DE-611-HS-866575:0228), where its text is given.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866575&page=229
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866575/jpgs/default/00000229.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 117 lines, status machine
# Lines: 117 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nane pietismi terriculamentum fuisse docuit eventus. De Quietius
et adeo obscura res est, ut eqo in ipsa Roma cam primariis viri
in sed in diversa tendantibus locutus nondum habeam quod liquido
07
sudicem. Nuper nescio quis ornando credo libelli titulo de
Collegiatisme scripsit titulum credo novum libro suo gratulatus
(olegiatismoseripsit. Ut de rintenitur at Pajonsmo
nihil dicam, cujus mosteria nondum per cujus noxias so2as nondum
sutis perspecta (hablo. nisi quod pudie immediatum gratiae act
Pasoui discipulo quosdam
inites quiperse influxum in animas negare,, cum mihi tamen, quicquid est in rebus
s
ctioni a deo datae re perfectionis continue a summa illo boni fonte immodiate manare
eEts enim Malebrarchio non assentiar, qui creaturas vicagendi spoliat, sentio
autis vel minu- Videatur tamen punquam creaturam in o creatura perfectionem producere sed tantum
t
Termus  Dux Antonius Ulricas me narrante  qua in literis
de termis pria facile aqnovit ex narratione meaciteris tuis n
solers verba varie accipi flectius ab audientibus nec qui esi peculimia
necibi ullum peculiarii contra Guelfebus tunctu. Academiam, mnnendi
secius d
ssse jndicandi causas fuisse cum de Gothanorum principum studius
quod significaveras nullas
cogito
Quoties florenli t Germaniae cademiu,  abunda
ni iperis cujus deliberarebu
aeditispatiter et d viris eruditis, qui facile certent plerisque exterorum, toties 
tantume
H
Quodsi eHeut Aroolletae
estri. a si viei docti per societatet aut cente per lferarem commereia contirrent, confilia
vacaret in orbeu nedq oeriu aotum apentuva
qui labores perrtirentur, qui ad praeclara tlatanda exciarent, possemusque
praestari paris paulatum accedere ad magnum illud desideratum dostr rei
oruditionis
literariae, sepertorium scilicet omnis solidae dectrinae
dotrinamomum t ed quandia non mulbi Tui similes aut saltem
exorientur da sempe intro pia desideri
 simul et
ampissima Taberno hrbimus: quorum samentia et autoritas in Republica
icd
inercium vis sed dispersa,
Nam
et sapientia in literis emineat semper intra
si abassent digno
sia desideria stabimus Adjicio relationem de
spersae in libris, mactae non inferiores redigendae, ad huc
adies
do
abene
dicam sapientibus
caudore, consule
vent simul et
spem cujectam de TUd ad nsi
quieti. u
2
oinnes (p. S. Fr
Adjicio nocabitem locum contea
Mopachos verversus exgiario
ateu frueremur; quam hmmanigeneris focliritatem
ein
ab
ne
famae et
accesses aliquando impleas
melit eau agnoscereu nesnostras opinime najoreus andem
us bereshs.
probitriris
novo quodam libro Brueisii, quale et Utinam
cliteras inteque variuram artium hompres rse
quopos nister in alia aculo deffer
(aut actumq
elut in abem rediris plerisque demagentis Mculibus
quadsi esseat Agomnlhetae qui abores partirentum, qui ad proclara tentansa excitarent
in unus plurima oeo nn magis pofier ad solida cludioram augmentis
manis Fmnta
sei RGallia
1eai
e
ficere aliquid circa
in preaturu positos
ts impedimentis.
qu it peret
unrante ngo
sa num addo titulau
ronus proxilie p
Aniiria flatite ex
editis minus obriis.
ars potes, si modo
eslobus belr di)
uintus 
d 
cujqu a
di
Num eqo sepe
huoanam soleo.
compasure  mitatores
in qua onmensa pulhe erimadum
sine ordine, sine inventario
 lacet. Ia Nam inci
loant quae si collectae, diges
multu iptae clarae notitiae v extant
Quod superest Deum
precor ex animo, u
sub novi anni imtia
ut per mult longa
faustum. ac felicem
sibi currere jubeat
cum longa serie non
imparium secuturorum,
al
u alo meritis
ac gloria Tua nos
quam dintissime
fnamur, vale.
abam Hanovera
31. Decembi, 1692