# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866791:0059 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866791:0059?run=79 # Title: LBr. 883 · Spener, Ph.J. # Folio 29r, page id DE-611-HS-866791:0059 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 30v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866791&page=59 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866791/jpgs/default/00000059.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 26 lines, status machine # Lines: 26 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Htanouerae d. Tan. 1086. Multi iam anni sunt, ex quo interruptum est literarium inter nos commercium, cum ex vicinia vestra discessi. Non ideo Mu tamenminus eruditionem et merita tua absens ettaci- tus colui. Nunc scribendi causam praestat illustrissimus Gro atius noster, aquo didici, in eote esse, ut opus Heral- dicum omnium consensu egregium absoluas, nec ingratum Fibi fore, siqua nancisci possis paralipomenis interseren da circa insignia erenissimae Brunsoigo- Luneburgicae Gentis. Itaque occasione arrepta operam meam spon- dere volui, si quid sit, quod potissimum illustraci, et enu– clear postules, quantum quidem inme est situm. De quo voluntatis Fuae significationem expecto. Interea ipse pec otium dispiciam, an occurrat aliquid, quod his, quae dudum scripsisti, e re sit adiici. Ceterum ut obiter Caterum, ut obites dicam, mihi non vsque adeo pro- babilis visa est clarissimi viri Claudii Mencstrerii, seuu tentia, qui dlasoncae artis receptum apud Gallos nomen ducit a circumstantia quadam satis remota, quod scilicet tuba inslari soleret in torneamentis, quod Germa- ni dicimus Blasen. Cum vero nihilominus Conjectures sur l’orgine du mot Blafon. touernal. des au B Savars 1692 in suillet. sato