# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866795:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866795:0018?run=79 # Title: LBr. 886 · Spinoza # Folio 9v, page id DE-611-HS-866795:0018 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866795&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866795/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 94 lines, status machine # Lines: 94 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. eodem modo ac tuscis tres angulos Trianguli esse aequales duobus rectis: et hoc sufficere negabit nemopui sanum est cerebrum. nec spiritus immundos somniat, qui nobis ideas falsas inspirant, veris similes similes. Est enim verum index sui et fassi. At tu qui demum optimam religionem, vel potius optimos viros te invenisse praesumis, quibus credulitatem tuam addixisti, qui scis eosoptimos inter omnes qui alias religiones docuerunt, etiamnum docent, aut imposterum docebun. an omnes illas religiones tam antiquas. quam novas, quae hic et in India et ubique per totum terrarum orbem docentur, examinasti: et quamvis illas recte examinaris, quomodo scis te optimam elegisse, quandoquidem tuae fidei nullam rationem dare potes. At dices te in interno Dei testimonio acquiescere, reliquos autem ascelestorum spiritum principe cicum duci ac decipi, sed omnes qui extra Ecclesiam Romanam sunt eodem jure id quod tu de sua, ipside sua praedicant. Quodantem addis de communi hominum de myriadum consenso, deque non interrupta Eclesiae successione, etc. ipsissima pharisaeorum cantitena est. Hi namque non minori confidentia, quam Ecclesiae Romanae addicti, testium mysriadas exhibent, qui aequali, ac Romanorum testes, pertinacia, audita tanquam ab ipsis experta refierumt; cntirpem deiide suam ad Adamum usque referunt,: ebrum Ecclesiam in hunc usque diem propagatam immotam ad solidam, invito hostili ethnicorum et Tkristianorum odio permanere, pari arrogantia jactant. Antiquitate omnium maxime defenduntur. Traditiones ab ipso Deo acceptas seque solos verbum Dei scriptum et non scriplum servare uno ore clamant: om omnes haereses exis exiisse, ipsos autem constantes aliquot annorum millia, obsque ullo imperio cogente, ad sola sn perstitionis efficacia, mansisse negare nemo potest. Miracula quae narrant, delassere valent mille loquaces. Sed quo se maxime efferunt, quod longe plures quam ulla natio m artyres numerent, et numerum quoticie augeant eorum, qui pro fide singulari anim pstantia passi sunt nec hoc mendacio. Ipse enim inter alios quendam Judam, quem fidum appellant novi qui in mediis flammis cum jam mortuus crederetur, hymnum. qui incipit, tibi Dey animum meum offero, canere incepit, et in medio cantu, expirabit. Ordinem Romanae Ecclesiae quem tantopere landas politicum et plurimum lucrosum esse fateor nec ad decipiendam peebem, et hominum animos cuercendum commodiorem e crederem, in ordo Matium edanae Ecclesiae esset, qui longe eandem antecellit. Eutesia schisimata orta sunt. Si igitur recre calculum ineas id solum quod tertio loco notas, id solum pro Christianis esse videbis, quod scilicet viri indocti et viles totum fere orbem ad Christi fidem converter ep potuerint Sed haec ratio non pro Romana Ecclesia, sed pro omnibus qui Christianum nomen profiterum militat. sed pone omnes quas adsers rationes, solius Romanae Eclesiae osse. Putasne te iisdem Ramanae Ecclesiae autoritatem mathemutice demonstrare? Quod cum longe absit, cur ego vis ut credam meais demonstrationes a scclestorum sr spirituum principe, truas vem antes i Deo inspirari: praesertim cum videam, et tua Epistola clare indicet, te sicijus Eallsiae mancipium factum, non tam amore Deiductum, quam inferorum metu qui superstitionis causa est unica. Estne haec quaeso tua Eumilitas, ut nihil tibised tibi, sed ut aliis qui a plurimis damnantur credas an arrogantiae et superbiae ducis, quod ratione utarq ethoc vero verbo gei quod in mente est, quodque nunquam depravari nec corrumpi potest, acquaescam. apage hanc exenabilem superstitionem, ac qua Deus tibi rationem dedit agnosce; eamque cole nisi inter bruta hraven velis. Desine inquam absundos errores mysteria, appellare nec turpiter confunde illa quae nobis incognin vel nondum reperta sunt, cum iis quae absurda essedemonstrantur, uti sunt 1 hujus Ecclesiae horribilia secreta, quae quo d magis rectae rationi repugnant, eo ipsa intelle– ctum transscendere credii. (aeterum Tract. Theol. politici fundam entum, quod scilicet seri- pturam per solam scri pluram deceat in terpre tari, quodque tam proterve absque ulla ratione falsum esse clamcis, non tantum supporitur Sed ipsum verum seu Firmum esse apodictice demonstratur, praecipie cap. 7. ubi etiam adversariorum opiniones confutantur quibus addequae in fine Fapitis 11. demonstran tur . Ad haec pauca si attendere velis, et insuper Ecclesiae historias, quarum te ignarissimum video, examinare, ut videas quam falso pontificiplurima tradam et quo fato Romanus pontitex quibusve artibus ipse Romanus ponitifex post 600 demum annos a Christo nato Eclesiae principatum adeptus est, non dubito quin tandem resipesta V. e piscasquod ut fiat, tibi ex animo opto. vale. Ops poset. Lp. 549