# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867245:0035
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867245:0035?run=74
# Title: LBr. 842 · Schulenburg, J.Chr.
# Folio 18r, page id DE-611-HS-867245:0035
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867245&page=35
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867245/jpgs/default/00000035.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Chei haec a viginti et amplius annis jam in mente
habuenim, ita raro tamen aminum huc odjeci, ut de nomini
bus imponendii non cogitarim, quin potius soleo enum
tiare ad morem vulgaris arithmelicae 10 per decum
100 per centum, etsi significent 2 et 4. Obiter
adjiciam ex hac ex pressione sine ulla demonstra
pondera
tione se qui, car numeri progressionis Geometricae
cur ra numni et pondera progressiones
habeant
ge ometricae duplae conveniunt, ut paucissimis
i
datis caetera possint componi, ex. 9 quat
porderibus Unciarum 1, 2, 4, 8F abi ma aequari
possunt combinatis confici potest  pondus quot
cunque uneiarum infra 3 Hinc monetarum
examinatores hac progressione in pondusculis
suis utuntur. Ejus rei rationem varii indaga-
sunt et Schotenius inter alios in miscellaneis, sed
per amvages. hic vero primo obtutu patet.
artesianos praejudicia vetera novis mutasse
dubium nullum est. Recte quidem illi omnia phaenome
specialia corporum  per mechanismos exatiagere
censent, sed non sutis perspexere, ipsos fontes mechanismi
oriri ex altiore causa  quan quam interem Malebran-
crio sturmiot aliisque insignibus viris non assentiar, putantibus
es
ateriam nihil esse virtatis actionibqe in materia scilice non
salis percepere quae sit natura substantiae
 valorisque quem deus ontulit rebus, qui in se involvit perpe
tuam aectionem. Meo judicio longe aliud est in corporea substantia,
quam extensio et loci repletio nempe cogitandum est quid sit illud quod
locum replet. Soctium quemadmodum et temtus nihil aliud sunt
eorum
spatio situutus in tum pore suec es
quam oriae possibilium existentiarum;  realitasque a
noo a per se nulla est extra divinam immensita
tem atque aeternitatem. itaque vacuum nullum esse pro certo habet
nterim materiae non tantum extensionem sed et vim seu nisum ascribo
fatentus, en his alia multo majonis momenti lateor mihi olau
interstitiala vacua placuise hodue contra sentio, etsi ma
teriae naturam non collocem in extensione Puto etias
a me demonstratum, non esse verum quod ajunt
corpus eam quam perdit quantitatem motus