# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867385:0028 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867385:0028?run=79 # Title: LBr. 908 · Struve # Folio 14v, page id DE-611-HS-867385:0028 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867385&page=28 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867385/jpgs/default/00000028.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 82 lines, status machine # Lines: 82 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ad posteriorum seculorumformum, sub advocatis, qua res Mabiltioni plane ab illorum nempe pett nnos incarnationis ascriptos secuti putarunt ex parte coenobii diplomat dip privilegium conoio far fuisse concessum a Ludovico Germanico cujus annus vigesimus sextus pro habuerunt in annum domini 866 cadit; et hunc potar imperatore ejus nominis secundom, an Henricus Wagnereccius contra feiderum, ueri conatus est. sed cum Conringius demonstrasset diploma ad Ludovicum Germanitum referri non posse eumque nunquam imperatoris nomen usurpasse praesertim cum viveret cimperator Ludovicus II. Lotharii imp. filius) udovici pii nepost, l. Rasterus hanc sententiam deseruit et ad Ludovicum pium Imperatorem confugit, quem Anno recte confugit, cujlis et icon et monogiamma consentiunt, et que m oonplia his locis fuisse ex lacium lacum Aeronium in bodamo fuisse ex Historica constat. Et vero wagnereccius viu et ipse hauddubie non indodus, eandem haud dubie sententiam fuisset secubs, nisi fuisset deterritus insuperabili difficultate, qua quod scilicet in ipso diplomate quod scilicet con privilegium concessum dicitur interventu Rahani Ari metropolitae Moguntini: quod est absurdum, si Ludovico pio attribuatur, hocenm dudum extincto Rabanum Aecties factus est Ardiepiscopus sub fudovic Germanico pri filio itaque Wagner eccius dixit, coenolium nolle allidere ad hunc scopulum, id est nunquam dicturum pertinere. Verb. auralitan Ccapu grhet in stosren; id est nunquam dicturum pertinere adoricum pium. Et tamen Rastetus noge graechtat huc demum ddactus est; adeo nesciunt viri optimi quo se vertant ut sente rem deploratam tueantur Objectionum contra diploma, sunt tres gradus, quaedam intra meras suspiciones subsistunt; quaedam reve omnino suspectum faciunt, una demum invicta indubita certissime ins evincit, eo aed p eo quod praefert. tempore confectum non esse. Spiciores merae itx epa Ac primum quidem suspiciones men, in scqventibus consistunt: quod praeter exemplum dicitur collegium pro multitudie fidilium pro multitutine: quod Adalbertus (omes palatiidicitur Vasallus, cum podentes magis rassidili soleat tunc sini soliti quod Adalbertus dicitur comes sacri pulatii quod raris quod rarissimum est in has horum lomitum appellatione ibus, ut scilicet sa cri Epithetori palatio ascribatur e quanquam in archila pellanis st frert quod praeter solitum dicitur: praesentibus nonnullis fideliam nostrorum principibus; quod dicitur Adalbertus oculis impe- ratotis obtulise coenobium; cum soleat hoc dici de chartis seriptu quod coenobium ipsum dicitur indingia, quod est nonest a e cujis cangiacut qua est coenobium quod Allodium scribitur cum tunt alodium quod phaeter stium et dignitatem dicitur Adalbertus ab imperatore petisse, ut pro redemtiome animae suae et parentum suorum aliquid muneris coenobio confegret; cum tamen a nemine peta petit petit pragitim non a princ non sit mosiint subditus paesertem laicus principem juum talis animae suae procurationis admoneat.cum quod et remedium potius quam redemtro anicmae in illorum temporum tabulis legitur quod novum et modicum tunc ui utique monaste tiam aequatur jari postitiae et libertati constantiensis Ecclesiae antiquaeutiquet florentis: =phrasintique vae imusitata e mod ae Clesia scribitur pro Ecc Quod Adalberti petitio dicitur illi divinitus instinctat quio praeceptum dicitur secundum Dei judicationem jussum conscribi; quamvis non appareat quid hic sibi velit Dei judicatio quod omnia regalia jura (Ludoviens Germaniens et Carolus (alous cui patruinunquam de Imperatoris nomine et dssulare controversiam = (idest A. d. 839) Csi singulatim spectentur) quod Moguntina dicitur Ecchesia quae illic temporibus Mogun tiacensis dicebatur. secalo denum pu aeperisa Archiepiscopus et Episcopus dicuntur illussres cum votiris deberen dici denerabiles, ver simile quiddani; quod proloto Archic piscopo dicitur Retropolita, haud usitate quidem in ralesia Latina t ondo ilitssecaliexs in diplomatibus