# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867385:0029 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867385:0029?run=79 # Title: LBr. 908 · Struve # Folio 15r, page id DE-611-HS-867385:0029 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867385&page=29 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867385/jpgs/default/00000029.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 115 lines, status machine # Lines: 115 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. =quod in voce personae videtur e caudatum, e, esse in fine locu rarissim perrarum esse seculo notavit Mabilio; et in fine sibi nunquam occurrisse, lib. 2. Re Primae seunie atibus et vacis u plam. 2 c. 1. num. 1 auanduun hoc non sit hut m praete horet minatur Abbatissa an id ca dopensi, vix triduo an =Quod obbatissa dicitur debere regere secundum regulansuam, cum potius dici deberet, secundum regulam S. Ben a forma alias usitata differt. et His distat quem ex sentibus Mabilloniaplio expressit: e quod crc abbreviaturae praeter diplomatum illius temporis monm) et partim inconga ut alias tace a dicitura defersore in finale hoc eomitti aliquo subinde et ejus loco adhiberi aliqui ex Mabiione notet, n finale aut XIII conspici. quod tadem vox nimis varie scribitur veluti abbatissac et abbatisse, ile nostrae et nostrae, nostrae et nostre quod signum est effictoris nunc in secti usum relabentis in loco, veluti tributa, mones im, teloniam, novo et modico monasterio tanta laxitate tribui parum ex illorum temporum jure publico esse o videabur Quod nullus dx publicus judex neque dux etc loca nonaserii ingret possit; cum tamen non fuerit tunc ullus Allemanniae dux: quod ad ma Quod barta inusitato plane Germanismo dicitur de hominibus coenobii, ut coram nullo comite regant, ubi videtur intelligi rugen, rucge-gerihte ex multoposteriore usus Quod na sexaginta librarum auri advocato aliquid peccanti advocato indicitur, quae summa nimia est quod tam facile amplum conceditur sanctimorialibus jus eligendi Abbatissam, nondum tunc usque adeo facile concessu. quod imperialis aulontas nm anali impressione adsigniri cansitate dicitu; quod praeter nem ahibentur tum e neter scriptura praeseinu. ubscuiptio constat literi, eximit uod non nominratur Ablarissa loci quod interdam de exprimitur et per equo heno famum rudore paeterdiplomatum illius temporis morem. Quod Hirminmari nolarii subscriptio constat verbis literis exiguis, si illis comparentur, qua apud Mabittonium quae dealibi extant. Quod nonogramma Ludovci pii nonnihiit nonnicil ab al difert: quod non nominatur Abbatisa soci quod do cum tamn in Campidonensi vixtriduo ante ibidem dato, Tatto Abbas nominetur. Haec omnia partim exemplo carent, partim insolita sunt rarius exempli et quamvis singula facile eldantur; collecta tumer tanto nupero in tam exigua charta magnam dubitationem igitur in hajusmodi diplomatibus, quale Lindaviense esse deberet (8) Haec omnia partim exemplo carent partim insolita sunt et rari exempli quam quic singula fortasse non magnam uim habeant, collecta tamen in tam exiqua magnam dubitationem injicere debent. areni Eritqueassi rarissimum, genuinae) unum tanto numero in tum exigua tharta scriptura utis modisantia bantis difficu tam controversiam ante aliquot ann agitatam inter Richardum Bentleium virium eximie doctum et alios non nec ineruditosros, utrum phalaridis Epistolae essent genuinae; et quidem qui Bentlejo adversabantur argumenta singula quibus impuignabantur Epistolae, ita vellicabant, ut ex si il non facile convinci possent. Sed qui cuncta in unum collecta intuebatur, si candide ag non poterat non dare BC. vix salvo candore non poterat objertiuncularum difficultatem attollet ad secundum gradum, ut scilicet diploma suspectum reddant quod et ficiunt obectiones sequentes: primum linga illa anon decretoriane et curiosa cautio de Advocatis et inauditis tunc quidem temporum stylo abhorrere et magis ad Henricorum aevum (nisi multo adhoc posterius) ad posteriorum seculorumformum, sub advocatis, qua res Mabiltioni plane ab illorum pertinere visa est; secundo quod licentia datur eligendi Dominas, quod nomen Abbalissis illo tempore ab imperitore vel Rege tributum plane ab usu rationeque rectricesve dici poterant dominae a principe, praesertim, eatio velat imperator nc Monasterium cuiquam detur in beneficiuri vel fendum sed mo Equidem abhorrent ato non poterant, ibantur; sed inbemficiari seu mandt ertu dirae dicuntur M asteria illo ten in privilegii temeratorem; quod usue ad eo abhorrens in ferdum davi a Ludovici pii stuojudicavit Mabillonis, ut vel ideo 9 Venio tandem ad argumentum, quo invicte probatur (si quid unquam in Historia demonstrari potest) Fossatense quoddam diploma suspectum pronuntiarit. 4 (udovicum sium tale pidiplima dere non potuisse. dicit hc imperator He in eo Dicitur per Adalberbus postulasse aliquid in gratiam nonasteri ast coerdii per intere tunctatem et in minutatesct adispositio =difesstete p Certe Canginens in talibus ultra seculum X1. non ascendit quod sigillum imperatoris exhibet imberoem oideturque sumtum quodam ejusdem diplomate anteriora, quale illud est quo = teneficiili causa agno imperii non expressit Conringius; sed posteriora diplomatre apuo Mabilloneme Icon numistr judaeorum un sapmenetrerium His. Consula Lusdumen sijex figilo ut apparet ex pressidtus uclendem praebent