# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867437:0151 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867437:0151?run=74 # Title: LBr. 915 · Tentzel # Folio 76r, page id DE-611-HS-867437:0151 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 75v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867437&page=151 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867437/jpgs/default/00000151.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ut la Magna, ipsis sit Germania et la quae pars esse debet vicabillis essentialis A plebs autem linguas fac facit eamus a a plebe quo articulo accepta est et eraditi sequantur sic ppsaepe 20 Last Magna leges inge ergo ra apud Machia veltum. Machiaxelum scrbere velle voluisse sirprocem, quadicere velit connudum Reger Conradum. nise filium Triderici ducis Ale- umanda um vell vevortum mannt. eteu ai aut csemitibus verbis tle a principibus Gerima ria fuisse electum pegem; poteitet talibus verbis uti: Cetrado figlinolo di Federico luca de Alemauni o vero srevi fu poletione de fatto RC per i principi della. Magna (ut obiter dicam) maas vel Alemannos esse ab AI a et man, Germanicis vocibus eo facilius credo et ceriginengentiset quod habemus veterum loca faventia huic inter pretationi, et nunc quoque in vevia AMand significat pratum vel pascua publica, gemeinc capide quemadmodum ex statutis Wdurtem vergicis scustitutionibus observavi. Itaque inte mpumana conjectura etsi eraditionem autoris sse, sui spiret, minus probabilis videtur. Cne laciti verba de origine acillationis Germanorum ita perplexa sunt ut delio natatore indigeant. Quantum conjicere licet illam mens ejus fuit, eppellationem certae genti permaniae orte quod propria fuisse datam vel sumtam ob metum. nempe in Galliam irrumtantu didicerat Germanos (quermens) Gallis vel etiam ipsiomet significasse homines militares. Hanc deinde et caeteras gentes Germanicas libeater sumsisse vel accepisse. Sed praeterquam quod falli potuit dacitus et fortasse non satis intellixit ipse, quod didicit ab alio Celticae linguae peritiore; sententia ejus mea conciliari potest; suo consonat, quatenus ego quoque Germaenis neusaria