# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867437:0201 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867437:0201?run=74 # Title: LBr. 915 · Tentzel # Folio 101r, page id DE-611-HS-867437:0201 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867437&page=201 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867437/jpgs/default/00000201.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sulielmo ermesto sentelio Historuco Saronico. Sfannerus Gravissime atque iniquissime laesus a se, ad eoque jure meo tuaque promissione fretus speraverum 63 d equidem, initurum serationem necessariam mihi, dibi non inhorectam inde coramge reparandi honoris mei, oscitatione tua atque imprudentia (ita primum meliorem in par- d temfactum interpretatus, existimaveram,) foedis sime violati; ad formulam nempe cajus verba ipse preiveram, ita sane. (siquid mer de causa meq judicium est) concepta, uti nontuaeminus Carnici quippe, uti persuasum mihi habuerant) quammeae existimationi meconsulere voluisse nemo sit futurus, qui nevare suotinuetit. At, jam comperii, ex Decembrituo, surdo (aut surdastro saltem) me occintisse fabulam. Displlcuisse nihiais, qua de Ajlo incomposito maleus ordinator; dum commendane mea videri volueras sesre- gius, sidis placet, laudum mearum preeco) nescio quo ammo, qua culpâ, quove casu effuciens rvosa c O de confessione mea Ayli aliquantum difficiliorii, inoenua tane negillaudabili, turpissiman Od gnibicalumniam facere ausus. ett vero rithi, homini oloria quidem jam minusabque olim quidiori, non tamen incurioso existimationis suae, nunquid placere potuerant, quae in opprobri ummeum, conficta fasissimae confissionis e e ipte. percitus aestro, deblataveras. Mihi videlisisitanis) non sibi, (quod facilecrediderim) displi- 1 ere insuriae mea, ne scilicarum sepcenituisse censeriqueas. Et officio satisfactionis verieritum Chomo ane jucundus facetusque) defunctariis, ex punoe juelisti verba smiri adeo ignominiosa) quae plusquam millies praelo eapressa expunoi pofsesne tultissimo quidem persuaseris. Hominumlsane omnium quotquot vivunt, aut corum saltem, qui lite- nic sunt imbuti..... Tribuo id veteri amicitiae, a sequidem, nequid dicam acr- bius, neoliventissime culta, nerem quanta est, vocabulo exprimam) qui de me id pol- 1 sane liceri Sibe ausus est tantâ provocatum injuria, injuriaeque dolorem haud segniterem e d Cessum, deliniri placarique potuisse putido ilta berborum ludibrio, quo contumeliam meam s non jucundam satis misi duenisse dixisti. Spaoeeum suis ictis ineptiis. et vero cum jam nulla apud se amplius resfet laesae extremum usque ad casum causae honesta commo eaque recdinteoranda ratio mearum jam partium erit memetipsum famae meae non maonae quidem, haudtaren penitus nullae non curamn deserere. Atguone, quid animo agi- etesem Uenioribus remediis,