# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867437:0252 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867437:0252?run=74 # Title: LBr. 915 · Tentzel # Folio 126v, page id DE-611-HS-867437:0252 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 127r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867437&page=252 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867437/jpgs/default/00000252.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 21 lines, status machine # Lines: 21 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quarum binas simul tione accepii Magliabechu litteras sequentes, alio miltam tempore, mn enim reddo tantum diarii rallici excerptum maximis gra ticc omistum, una cum epitola ad Vericum mercatorem quem TIBI notum non dub ito. Ignosces autem beneule omno istud imponenti, quoniam TE et Vhricum brunsaiga iam ver sari puto, nec comodiorem scio occasionem, literas ad v, trumus vestium iam curandi, qm ope Rui Abbatiae Molam cui simul exposui desiderium uumi Comitae Arnstadiensie, jam quoque apid Vos exxistentia, videndi imperialem genui num, vesteo taud und Ecuit versoson bc. onem fate ad Te mittet laudatus Abbas. Idem mihi significatut quaedam de numo Prunsuicensi, quem IBI tradiderit ad me mibus tendum, ichthy ocollis expresum: sed nihil hactem vidio Quid vero statuis de coniecturis meis ad vruas Berolii nenses spectantibus? Mondumne aliquid de iis in publicum prodiit. Gratissimum mihi foret Merolinensium de con jecturis mieis sententiam per DE resciscere, nam ex quo apud illos fui, nec spantiemius, nec Begerus, quid, quam lia erarium ad me dederuut, licet aliquoties als me compellati.