# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867497:0003 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867497:0003?run=79 # Title: LBr. 934 · Tolomei # Folio 2r, page id DE-611-HS-867497:0003 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867497&page=3 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867497/jpgs/default/00000003.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. intelligas non novam mihi vestrorum gratiam esse; nam antiquiores illas notitias, Athanasii Kircheri, Honorati Fabrii, Joh. Gamansii, Francisci Lanae, quorum omnium literas habeo, recensere non est hujus loci. Quae cum ita siat audeo libentius iimplorare opem vestram in iis obtinendis, quae nemo possit rectius, nemo velit studisius. Nec dubito quin hortatore Fantonio jam coeptum sit in hoc negotio agi, quantum ex ipsius literis intelligo; et scio ad fructum aliquem curiositatis nostrae capiendum, mora opus esse. Consultum tamen, immo necessarium judicavi, vobis in urbe domina multa et magna agitantibus, rei per se facile animo excidentis nec quicquam in se quod iudiio curgeat habentis, memoriam renovari literis ad TE meis, qui pro exquisito, tuo facile ejus vim intelligas, et pro meritissima autoritate non trustra commendaveris Sed misso tandem hoc negotio, scias velim nihil mihi accidere gratius, quam insignium virorum labores literarios resciscere posse, quibus Roctrina publicar thesauri augeantur. Eaque in re ita affectus sum, ut non quaeram cujus sint generis quae dantur, sed cujus sint saporis. Nec tantum Historia et Mathematicis studiis delecta sed et si quid in jurisprudentia, in Medicina, in recondita philosophia, in sacris denique literis egregium prodit, lectorem praesto magis curiosum, fateor, quam intelligentem sentio tamen hac studiositate me nonnihil in plerisque profecisse. in Mathematicis paeter singularia quaedam inventa novum produxi calculi genus, quod Hugenius ipse aliique insignes viri frequentare incipiunt, cujus ope quae Alllebram non patiebantur (ne illam quidem quam vieta et Cartesius coluere) anssisubjiciuntur. In Historia multa erui ex meditis monumentis quibus origines Bransvicenses illustrantur. Volumen etiam edidi quod Codicem juris Gentium diplocuaticum inscripsi; in quo Tabulae rerum magnarum authentice pleraeque ex Manuscriptis, editae, continentur ab anno 1100 ad ann. 1500. Et nunc continuationem molior pro superiore seculo ac nostro. Caetera in jure edita hic non memoro, nec mechanica nunc physicaque attingam. Quid occasione commercit literarii cum paulo Pelissonio illustri apud Gallos viro ad philosophiam veterem vindicandam a me sit productum in medium, ut praesentia realis in Eucharistia contra illos asseratur, qui corporeae substantiae naturam in extensione una collucantes, totum hoc mysterium sustulisse, certe habefactasse multis videntur, alias dicam. Nam insi– gnibus in Gallia viris, et novae philosophiae scientis simis visus sum attulisse aliquid in ex pectatum ad lucem veteribus placitis inferendam, quibus velut velut inanibus et sensu carentibus hactenus recentiores in Gallia inprimis, insultabant. Itaque jam complures objectione ad me sunt delatae, quibus non incommode visus sum respondisse. Sed haec idéo de nugis meis refero ut TE ad aurum pro are reddendum, id est ad vestra literaria memoranda, si vacat invitem. It alice scripta lego magna cum voluptate, atque ita seribunt plerique ex italia amici, sed ego etiam inhratis mais rogur apudipsos tatiuo dermone uti, cum nondam latis profecerim vester R E 2 e