# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867509:0137 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867509:0137?run=79 # Title: LBr. 943 · Tschirnhaus # Folio 68r, page id DE-611-HS-867509:0137 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867509&page=137 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867509/jpgs/default/00000137.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sia marent vera esu n uta si um anulo quem und aequatio yu aequrax xx ehshans s caeill us sogn AB sey X, uud BE feg y, es sig aber aus BE imocurva alc hum exempel arcus circuli centro fixo H, radio HB descriptus. ghegt nnn AB se dato um exempol curva Ellipseos so mird, min doch allzrit curvae AE impsuasa segus mea Methodo Tangentem eu fluidam; unic reosque dic constractio dit enssque tanquam generalla gegibus sich sieher meines vemestras nicht weurde ente blrbeglis weose die rope paral von rsse. gegibenc constrnction eo casum quo BE est recta) sesre ingenios und uujeris. Iisse theorema de curva quam radus solares a speculo concavo reflexi tangunt; ist aucs feho pholge. Weeil abrr nsse mio olihis data opera obscure proponiaent, und die demonstration, zuerisies ohne crergen Kwven dar zeit nicht geshickt alt Paris sie nicht findes cronun, habe trosacht auch andre zn ob ics siwinte torffe, so ancs wwfolget. davion russe will wrlhieln lass. si radii paralleli incidant in speculum concavum PCQ atque inde reflexicurvam AAq tangant, digo integrum radium ex directo LC (qui sumitur ex basi ML0 radiis radiis normali, et ex reflexo CA compositum fore aequalem arcui curvae QA. Demonstratio: positis intervallis punctorum IC. 2C. 3C infinite parvis agantur ex 2C, dC ad rectas 1CIL, = ex 2C ad iCd norm ales C vel ex 3C ad 2C2L. no et c. normales 2C1G, 3C2G. et c. Et similiter ex punctis 1C, 2C. Det ad rectas A2C, 2A3C etc normales ICIH, C 2C2H etc. jam 1C2C producatur ultra 2C in M. cum ob intervallum 1C2C infinite parrum 1C2C considerari possit ut prti latus polygoni indefinitanguli considerari possit ut portiotan gentis, ideo anguli incidentiae EL2CM, et reflexionis, C2C, A erunt aequales est autem angulus iL 1C2C aequalis angulo 2L2CMidet angul ergo et angulu 1L1C2C aequalis angulo 1C2C1A, seu Friangulum T. C2C eris. isosceles (posito T. puncto intersectionis rectarum iA2C, et 1C1 L) itaque recta lC1 H aequalis rectae 2C,G. et proinde et recta 1C,G aequalis rectae 2C, H. jam ex methodo infinite parvorum, quia 1A1C, et 1A. H differentiam habent infinite parvam hinc recta 1C1H nihilo differre censenda est a chorda arcus antro 1A radio A. C descripti, qui rectam. A2C secare censendus est in 1H F egit ergo 1H. C differentia rectarum 1A.C, et 1ArC (demonstrari enim possi si esset opus differentiam inter rC.H sinum, et dictam chordamarcus cujus es hic sinus, esse infinities infinite parvam, seu ipsarum infinite parvarum ut iC1H comparatione infinite parvam sive nullam). Erit ergo 1H2C differentis rectarum AIC et 1A2C. sive 1A2C = 1A. C erit aqu. 1H2C, five Ct id est (per praecedentia). C1G. jam in recta 1C. L sumatur versusit sumatur . CiV, et in recta 2C2L sumatur 2C2V et ita porro, ita ut AC+ C sit aequalis curvae QA nempe A. C et est C 1A1C +. C, V aequ. curvae Z. A et 2A2C. +2C2V aequ. curvae Z2A. ostendam punctum V semper incidere in L. Nempe erit 1AIC+ ICIV = 2A2C - 2C2V aequ Aurv. Q. A = Curv. Q2 A id est aequ. 1A2A. Ergo 1A, C - 2A2C + 1C, V - 2C2Y aequ. 1A2 A. Est autem 2A2C aequ. 1A. H seu 1A1C, + 1H2C seu . C1G, A2A quem valorem ipsius 2A2C substituendo in valore ipsius 1A2A aequatione proxime praecedente expresso, fiet, 1A2A aequ 1AIC - 1AiC - 1C1G + 1A2 A + IC, V∞ 2C2V. et destructis _b destruendis fiet 1C1G aequ. +C+V - = C~Y. similiter erit 2C2G, aego + 2C2V 3C3V et ita porro. Atque ita rectae cu sunt differentiae perpetuae ipsarum CV. sed eaedem sunt etiam disserentiae perpetuae ipsarum CL pam 1CiG est ici Z - 2ClL, et 2C2G est ad fieri non posset equemadmodum jam concipere possimmus per se esse recto a specili cum dumm et de tangent viclu (a ampuria qua