# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0037 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0037?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 19r, page id DE-611-HS-867859:0037 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=37 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000037.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. excoccentissimo Vio Godofrido Giicicemo Ldibnatio D∞ Vocda Verbo exommi non pot est, quanta mo voeuxtate assecorint citton tuae, quab qia aberam aburbo, scinis, quam aclas o, accoi. Et cert rora carsa est summas tibi ut gratias agam, quod in tanta, quribus indire distieris occupationium trariim moeo, tantum mei carisa laboris inta fusci: paro vocndrit. Vollem aequudem locum sontiro in omnibis, sod noscio auro- tum obscrrtas, au vor ingeni moi obtusior acces officiat, ut noc omnia, qua non dicis rcto porcipore, idequ non tantium illo abspphaesitationo assonitiri eossim sod et subind d haervam niun objectionibns utar sedruntinim tito tonitur Zuid tamen sit, quiod mihi primario remoram injiciat, quantum potero, bronem idicabo Trmum oquidom non capio, qua ex cogo ordnios dot ominare possimus ea, qua absola. nocossitatio non sunt. Nam qua ratione cognosantur, a corta acitor ohabor nogiornt; Noc expdrientia hac in parto qpud quau pott tuito quia agnno da imiersali proprictata corporia, qua exponentia, qua tota est particucanim, scr qui pocoet? tum quia qua ex orporionti deducontur, cuu illa dad noxum hacolem novostanum, advoqu ostondont tumc, mundum cum hac expervntia acitor consinu non pouisse quam ut in so contineat ommo id, quod vxomonto caitua Protocto, cum carsa cempor sit aequa ecsostoito, sequocur omor, tantima in causa diversitatis for, quant im ost mogtortis, dt vicovorha. Noo eritem a divorsis causie fuudom produce posso affortium, nisi iclo, qua divorsat dicuntur, causae praciha in omni do convemant, quod ad oftoctum trime eroducondum roquaitur, ad rovera divorga non sint. Si tamon con annis fidr posse, ut peuribus divorsis modo idom ho constimatur systoma rorina, oo in casu miclam viam inveriro, porquiam huime ili eratoram. Zuam onim eogon ordinis dicas non assequor. Soeonine nos intoccocta nostro, qua ros facienis a novu aut conciviatur, aut rotineatur ordinom quondam facone, eod quid hoc ad ronim univorsitatom? Hac oestant, quo illa argiunuenta, qua e ordino macbrauchius imprinio, dohmnt mimius mo afficiant, ut or illa, qua dx bonopeacisto dui doducuntur, o ut miti ridour, ex princivio obscurissum, ot quod sarermmon nielum haa findamentum prootor ignorantiam noc tran. Lela qui de triangulo nihie noit quam quod sic figura tinim catierim, non dubitabit fingora, potuisse doua, icciita visum fiistoe, Friangueum offocissa, quod habvat augneos duobius rocto nequalos, aeud, quod hacvat majoros, minoros v Mullam oium contradictionom invenit, quam tamon invnistet fucied, si trianguei naturam ivenis habiissos Ex quuieris, vir Ampersm, acieo crodo, porspicius, quid sit, an argiimentum, quod ex ordino dosum non nitveligam; Noc galis assequor quid ooere ubiais, ratianom ordino officore, ut qualibo vos difcutinntir magi, tanto magis intoccoctin satis trati o vidoe pud dat tlochis in hac propositione dosiddrar quivat, Duo corpora por polto socida, ino ordo mathomatica, et aequalia, et coqualitor quaccuqu otaa inedritatus in contintla partos mota, in so nmiom impingontia ino faltio ex mitu trausporntur in quiveoin. Eiud, quaoso hic et, quod ox hypolaosi tacnm conr comaenitu sf cusi atuis plariae s. iqre strae in estato petia jus morie or gatroruoia perteoctam.