# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0039
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0039?run=74
# Title: LBr. 967 · Volder
# Folio 20r, page id DE-611-HS-867859:0039
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=39
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000039.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

puorum actorum alterim non neoerit, et rico recha, non mnum concoctra voca,
sodbinae. Seroro una tantum id fiat ex parto, ut cum motium cogita, in quo cn
corta et extonsio continotur, quam absque mon possum concipere, de transcalia quam
abse dm oetorsina corsiporo non cicoe, hnc concoptium accidonto ve modo
vocquiis  obortum accidon voc modum. serero imum tantim qludpiam
woas subur monti, at eim oxtensionem cogito, a quo concortu nihe soparare
quoo, quin toerio corvat, hunc conceptium voco concortum subtlanti, vinhus
objortum substantiam. Euo equidem sengurextontio soca suestantia orit; si
quid aciud par vocom suostantia intoeligat, id ut oxteanato vocius im penso rogo.
Miror admodum quod ais, non aliam potentio vvc vis nocionom quorondam,
qiam ut sit attributum, ox quo soquitur mutatio, cijus srbivrtum ipsa ost sube
ftantea. Naec riddo, subjungo quid hric frigiat intvccoctum. Eqoonim nihil
vidoo, qued capiat intollochuis. subjec tungcipo mutationum moa Loqua
notio o nihil dumino expenumms Winde, quid, quaso hseroen aerud dicitur
quam rom nuutari, ot vyns mutationis deto aliiuam causam
unitatum extensi miccum esso censes, intim abstracto. Egdvoro vam mo porci
pore arbitror ersi vetonsim fupponannis in partos dirorsimode agitatas dirchma
una dnim ulitri sunt quenim aetoruum aesio etoro noc existore non concipi po
eost, et ricerdisa. Atqi cum repugnde osso, aut concipi racuua, topriguat, unum
si ca conroeinos, matenae partom ant conciri ant existore aesep rocne
ommibia
Sad rosolvitur extensionos idea in peuruertator contmnitatom et coczutontia
En periracitatom ndu putom. Contnunctas oxtonsiono ipsa oxtonsio ost, quod in
motio un vet, nisi quia exsonsionom inroerit motus; noc in tompore, quia eucor
comporis continuitas dadom voco designoeur, icca tamon ut iptum tempris mo
nim sue rationis ost. Existontia autem nitie addit naturae ronim excstontium
adeoqe non coexistontia, qo dum fajnitur ax natura ortonsionis, icli nitrie
superaddit.
Doindo Tuentiam matera abixtans o disterre existima, quia par extonsio
non, indifferen eht ad motum et gnetem. Por inoitiam reo atiam rehchlat
mutanti. moquod avinet unelam aliam in ertonsiono indiffurentiam.
agnosa, quiam ia est, qua scscirit mot um de gnideom, si causa sit, qia altor
utnim efficiat. Nege entom illa sorpri, ut quaacibet ra otiam minima
qiemlicot motum dfficiat ociam manimum. Si micea matera Euomtia
scribatur ab extonsi nio distnicta, entusno fore in numnum quoddam
corpris, quocunp motu praditum, corpra impeceoros macrum sima neca
motia fin dobieitationo? Hnnc hoc repugnar videtur ipsa natura cauga
a offecti, quia cortam quandam into so propoctionem corvant. F1 Cano
enagoris officaciae est, pari volocitato moron extoasum majn, quam
minis, vol hon ieho, quod offoctum magne oht. Rosistontia pratorea ieta
non ridoemr mon passio. In tantum nampopuor rogistit, quantum in con-
vires actricos unitabieos sunt moditicationos acceugn substantialis ri
trarimaiititur.
Procuedubis Sod non possunt osservi moro passiva rommtalo nulla datur,
siquldom omnio substantia demonstrotur actira vornm quid quid huguae sit
in vo difficuetatis moco summa ost. Concipio oxtoasdonem, ejuspe rospoctu
modorum intinitam varidtatom. recam mihi vidoor vyp concipero possa
omnibus partibiis suis quiiescontem, ac rario motam. varitamonox offoctis
cam mutari, adeoqo uoreri; ox quo ostoctu mihi constat mo actiro vin
cixio carcro non posso. Quod si domonstratum tacvam, omnom substantiam
a natura dss actiram, sinme, opinor, demonstratium haborem, extonsionom
omnem movori nocossario, haborongs voram motus, adoop omnis mutatio-
nis causam, in qua omicevanda hactorins tasorunt, quiotquod suonunt Phyhiede
Hauc autom adrom mitri roguiri idotur, non ut cognoscam oeso actirmm
quoddam principium, sivo osso aliquam nutations cauzam vonum onam
ut scium, quid sit undo tenat. Noc capio qui concoetio vinum difforata
concopti pcentianuu, quias fiuaedrunt schocattiee, gribro, tut conro te