# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0076 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0076?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 38v, page id DE-611-HS-867859:0076 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=76 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000076.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine # Lines: 56 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. =quarum jam tum velut per nebulam apparet veritas sese intervi- dendam s praebet veritas cur fructa successuque uti liaebit habere Aa Omnem substantiam vim agendi sabere imo semper agere. oictiones sunt in ratione composita potentiarum et temporum Ostendere de aliquando demonstrare posse spero; sed cum moditationes in hoc gener meae ustee multa suppori multis indigeant mneditationibus satis ostractis admodum a seuu, et remotis ab usu communi; egu rero interim sim per diversaa alia per maltiplicia it valde diversa distractus nonantim subito pollueri, non audeo pollice uod nescioan possim digne praestare. Video inim mihi altissime it Cincipia esse assurus cedu in quibus vix aliqdiquicquam hastenus ordinati habemos. Hego tamen est quicum maa pandisentere Z liquidu s praeter re tamen i quisquam est qui cum haec discutere malim ea itaque ubi primum tu hoc agere scebit, faxo intelliq sllirim fecerim; idque mea maxime interesse puto pera rionsm is quae demonsata vellemus tanquam hypothesibus aut pelitionibus prit tendua cum fructa suci uti lirabit, cum jam tum veritatum rei gelut ad huc per nebulam intor intervideamus Mallem tamen omnia posse omnia a priori et plicata habet qua quam id in explicata habere tecum rem habere explicatam a priori, in quo genere quanquam id ne in Geopetria quidem factum it; tantum ab est, ut in Metaphysicis facu tioni possit. Ego tamis tua ope adjutus, etsi perfectam in untima analysin, supra nosrat meas vires elbe agnoscam, accedere tan progins ofero saltem propius spero. Quon si quid sit nullaque re magis adirari me sentio sablevarisme magis seatio quam Tui similium vel consri– rantibus vel etiam contrariis in speciem cogitatis quibus dum vel accommodare me, vel atiam occurrete studeo, semper aliquid haurso navae lucis. Intereasi libi Ut Utinam sim liceret omissis aliis bei quantinam frui jam tuum fas esset. Sed mihi nunc nunc alia tanto agmine incumbunt, ut sepe toto duerso coelo, ut ut si Titis exploratum esset quam dim pene oppressus, fortasse non venimtantum me, sed et ene commiteratione dignareris. non veniam tantum morae , sed et sensum pene dixerim commyserationis sensum mihi indulgeres, cui vacare cupitis non licet. Vale etrem qui potes b in aliam influere non posse, vel hinc constabit quod jam Cartesiam quod multi concedunt, jam hinc sequitur substantiam quamvis esse et activam, vel quodi esse per se activam. Nam Deum advocari neque rationis est neque explicat quicquam aut mutat. porro nullum dari influxum substantiae in substantiam verhota ipsa influxus inexplicabilitat etiam Cartesiam per quadere . salo potest, quam et Cartesiani pleriqus agnavere. aliquod ejus quod i me postulas imperfectum licet tenta mentum, quod interea bani consules, donec profundius omni meditari possim. Vale dabam Hanoverae Voc. potest, quam et plurimi Cartesiani agnovere ita habes eude aliquod ejus quod desideras tentamentum Hac quod interim boni consules donec profandius omnia exenti nobis possint, vale Si admittamus substantiam vere prveram seu Monada aestimari, hoc intelligo non in ratione temporis sd directa, sed eadem melias gere iobam it anvorrae unam