# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0111 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0111?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 56r, page id DE-611-HS-867859:0111 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=111 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000111.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. In omni roctangulo praeter opposita labera parallota ot angulos roctos, simut continetur quaedam latoum longitua Horrn nihil a roctangulo soparam potest, quim porvat roctan gueum, noc ab ojus concoptui, qum illo porvat. Jorma roctangulo in genoro spretati quamlibot ealorum rationom ferro potost natura habot tamon in unoquoqe cortam, quae ab illo soparari noquit qumpervat. Noo hac inro ulla quodrati praorogativa ost. nisi quod nobit libuerit, ubi ratio aqualitatio intor latora vigot, illam figuram pocuciane voco vocar quadratum; rli qua omna comprokondore sub genorali toctauguli nomino duara si agatur non do concoptu genorali poctanguli, sod do hoc celovo incormnatura dxistonto, non minim ost, id icam naturam haboro, et inum concortum; siquidom opposita catora paracloea roctis augueis sibi invicomsineta, ame corta rationa latenum, imo corta voriudom magnitudino noc abha wetangueo, non aso inucom in hod vetangueo soparariqua aut, quin eo ipso t0o joctangnemam dostriatut prochrib; sed sitinic roctangulo addam motum, jam concoptiis reclan guei moei duo miroerdt, quia motus a rrtungulo soparum pot est manente eodom oetangneo. Ziibius consontanoum est si duo attributa separabilia concurrunt ad coucoptum roc C, havo ronus mnun quid non ofso, non inminosso dius concoptina Agitur onim de foparationo non qua fit sola invatis aestractione sod quo in ronm natura cocum hraboro quioat. Etonim cum sa parabilia sint har actributa concoptum voc C constituentia corto diversa brint, divorfas causab requiront, dirorsa offocta producont, addoque (nisi forto admodum eaxa signiticationo ut viuego soconnib, inum simuoro vocus, ut cuudicimus unam donnim, urcomdce) nua non constituent; prafortim cumtrio agatur de attributio substantiarm, qua id circo ou infunt. Peunes mamq mous ee modam ia subjecto et modoue concochli unum commmuomi coucos ptum inceudore imerotat Non existimas possibilio esso ino Ast B, qua muccum habent pradicatum commune Tlano ergo contradictionom inflicat taciusrorum divertitas? Non video. Sed no in vocitiis hic cateat qadam ambigentas; ponamnis duas ros existoro, propriotatum si fidri quvat, beauo divergarum. Do ntraque rocto piaedicatur illas oxistoro, esso res, sutstantias roc modos, habore carisab sidam et ossuatia et exfistontia, ot qua porro gonoratim omne bris robrs ascribi queuut; que fousu prociltrbio havent quadam praedicata commmunia. Vorntamon vches nisi tallor dixoro nihil osso intor illa duo communo. Hoc enim quod rem, et substantiam roca licot vodom nomini dosignem, inae cicot eodom genorali concoptii approtondam, rorira