# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0121 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0121?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 61r, page id DE-611-HS-867859:0121 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 62v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=121 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000121.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ecustri Viro sodetrido Gucedemo Ldibnitio De Voeder Nihil mihi inopinatum magis accidit, quam quod post paucorum ditrum moram rocexerim a Clariss. Daycio tuum illud ad ejus objectiones scri: etum, cum cirtorit, quas hris adjmictas vides, quibiis videtur declinara rosponsionem, sive quod putet, fuia adhucdum retincho pristinam vim siro aciud quid intercesserit. Duo ipso magna equidem quo dacidi. Spe raveram enim, exiis, qua tibi repositarim esset mihi his in tonobris mnetum afsuesirum cucit, quio facienis porormues hypothosoos tria maandros circumiro possim. Prastaret forsitam magninu hoc dxou beum sequi, praegertim cum admodum dubitem, num montem tuam ita percipiam, ut capax fim formandi obgectiones, quod dirdctor arcem tua causae petant Conabor tamen explicara, qui tuam hypothosin in toccigam, et quid in ea dosiderim, voc eum infinem, it si forta vel ab oxiniono tua dofevetam, ree in eam ingoii imbocielitato non fatio penetraverensu mo pro aoquitato tua, in nam roducat. Massa matora, dum in infinitum oirisibilis est, subeato omni mam, unitatom habet nuccam. Eadom, dum mero passira est, imponotrabieo et motii veistons, nise potest, nisi addita sit vis moerix, entdeochia, quae cmu dam indivisibicom vocis, faciet finne inu massa, fucstantiam corporiam, unitatom, monada. Unaquago tamen substantia corporea continet ori in so infinitas machinas, singulas suis viribiis instructas et harum singuea rursm infinitas alias, ot sic porro in infinutum. Luo iesa illa mitri vidotur unutas, quiam inprioribus stabiciroras, rurhub eva: nescoro. Erit enim hac rationo, unaquaqe substantia corporea, non tam sub: Etantia, quam aggrogatum infinitanim substantiarum, noque cicooit unquam portingoro ad substantiam simplicem, non expenribio congmentatam, non sociis a in divisione materia minguam eicot deveniro ad massulura non x eeuribus aeris compositam. Existimabis forgitau, aggrogatum hoc machinarum unum tieriper Zorctexuao iccis omnibus supervenicatem sedut tatier, abses ri materiae indita uuccam forommitationom, quam duico a posteriori aguosco, ita mitu durum ridotur pro hypothosi assumero fatt quamdin incla orideris nocossitar, quam hactount non vidclo, to ad id cogit) ex peunnum substantdarm, hoo ost, partium materia conta vi praeditarum