# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0154 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0154?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 77v, page id DE-611-HS-867859:0154 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 78r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=154 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000154.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ubi dixi. forto totum universum unamtantum esso substantiam expresse Locutus sum de imiverso corporvon socutiis hac inparte conmminem tantam non omnium opinionom, statucntuma cox: pora non esse substantiat, quat omis sunt hac vl illa Corpora sod quatenut sinit corpora. Zuare non capio, quid to movenit, ut ovinionem D. D. S quasi fimieom noa hic numiscucrib. Zuodviu illi oocuerar ost, non consistit invo quod de fuchiniverso corpordo dixi, sod quod cogitationem dt corviio provadom substantia habdat, quod miti somporrisum oht absurdiffimum. Ais porro, ex iis qua objecoram contra internam ad uutationemten. dentiam soqui, nihie prorsub natura sua actirum dsse. Ita vero, insi actio forp jeso habvat eodom proogris modo, ad doqe nullam in agerito mutationem inducat. Subjicis quiequud vx natura ri so quitur id pot est sequi vel perpotuo, vol protompore. Posteriis non putom. Ex natura trianguei soquitur augulat osso aequalos duobiis rectib et perxetiio sequitur. Nc vidoo, qui ex natura rvi inso sovelata nlla suceossio soqui quiaat, qua tamon ad actionom requintur, nisi iptaros succossiva sit; quod viribris derivatino optuuo, onimitino voro non ita convenit. Noc morcor eexompeib, qua adducit. Ex natura corporib moti sequitur, ut dato temporo datum puratum altingat, et attiugot sompor, nisi quid oxtonum intorromat. In cogibrio autem ferierim vodomros sohabet modo. In ipsa natura sdiroi omnes tormini continentur, uiico et inrariato modo, noc quid. quam in ea suceostionib concixi potost; ita ut Ra uxompea pro mo potuis etar videantur, quam contramo. Si ergo ponamis Doin in prncivio rorum tantum matorico induvisso virium doriratirarum, quantum niluc habet, nocossono drit ut consu. giam ad intriusocamrorum tondontiam ad mutationem? Sic ciim aut particuearia corpora non orinit guestantia, si ad sub. stantias unitatum tuam aut vim orimitiram dosidorab, aut si vo. contur substantia, onint substantia ajusdom naturae, quas in sa agdro nihierotat. Fateor quidem ad vires has doriratas ponondas contrigiendum ad Deum, sod itom facib infrimitivis. No- eo mumib dicum, produxisso Derim in oeiib princivia mutationum, ut posto. inter possint nora ex prioribub sst pProduxitonim rires derivatas, ex quibrs omnit unitatio seqnitur. Mutationes fieri exporicentia docot; non infitior; quianquam intor nob quarobatur non quid experi. entia docoret, sod quid apriori soquonetur ex ipsa rerum natura. vorum iceat intrinfocus manane micca, quod sciam docit exponontia