# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0163 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0163?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 82r, page id DE-611-HS-867859:0163 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 83v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=163 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000163.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 104 lines, status machine # Lines: 104 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Viid doctrina et meritis in signi duo B. de VoldEk Godefridus Guiielinas Rerbnitus XNd. video nasci uid id siferis meis prioribus Tibi displicusse displicuisse. Equidem Ego quidem et fit interdum, ut calamus praecurrat in sinstram partem Viceo quaedam literarum mearum in simistram a C partem accepta esse, scilicet non ita subducta semper ratione scribimus, ut non aliquando excidant quae teniam petimusque damusque vicissim. Nonqda benigna interpretatione indigent. Scimus et hanc ignosce quod mirari interdum cogor, diversionem din respondendo, quia me nem nempe astringene queu oc ecdi etiam nos argumentis desvevimus. verba cua ho ad me haec sunt. cuit ita mihi videris argumentari: quod semper ulterius est divis et ulterius dividi potest id nullam habet realitatem nisi ex reblis exquibus aggregatur adeoque nullam nisi rerum quae dividi non queunt. Quod argumentum recte quidem concludit: in mole corporum non posse assignari anitates indivisibiles sed tamen non persuadet nullam realtatem habens corpus mathematicum etc. Cogor verba Tua repetere (quod alias brevitatis causa non fecnt mihi unor sit exerrandi lotus Ad haec respondeo, primo ne paulo distine no esse argumentatumt slando meua capere, pmodo hic concindi dicas in mole corporum non possecea hocmodo assignari unitates indivisibiles. At Tu secundo la vero (secundo) conclosionem potius subjicis aliam a mea, quam quomodo inde ex meis interri velis non capio, vis enim hiac recte PChoc modo: ex pluribus est aggragata, et res concludi in mole corporum non posse assignari unitates indivisibiles. At ego puto concludi noneunum nsim contrarium, nemps in mole corporea, siu in rebus corporeis constituendis esse ad Unitates indivisibiles tanquam prima constitutiva recurrendum. Nisi forte vis recte concludi iptas mole corporeas non esse unitates inbivisibiles, quod coppora enem fateor sed de eo nexas on eoram constitutiva utique semper sunt divibilia Haec incommoda, disputandi cessarent si paso argumento alferius inhae rerespusi recessariaque in respondendo prolixitas, si praecise rargumentis alterius inhaereremus. qua Vsenis Corpus M Corpus Mathematicum, seu substantiam unde sensam nem ajo anemine concipi, non magis admedicere:) pergis sed tamen non persuadet (fuum argumentum) nullam realitatem habens corpus Mathemabicum. i forte in voce realitatis quaedam sit ambiguitas, caps nam ejuis innaneras propretates aseeentieii qui ate sent atere nestutien m illam eflex Cupat ro es con remvente e metereerta in con fmelcus est praestitisse meis verbis pae haereri huc redit meo armiensi suiset linhaesum quod tale est quae ex itqe. in plura dividi poste en al buc cunta Quae res in plura, dividi potest, quae ex pluribus adgregata est, non habeicasitatem ernici propramsed terum ex quibus aggregatur, erao uai ee pluribus aggreque gahelum Eltatem aliunde non habet arpriam calitatem diversam a realitate rerum a nec in se quibus aggregatur sed arcnis habet principium dita seu non se habet in se in se pr non est unum nisi mente nec habet realitatem nisimutuatam Hinc jam inferebam, ergo dantur in rebus unitates indivisibiles. quia; n alioqui nun quam pervenie tur ad unitatem peram, et ad redita realit mulla eris in rebus unitas vera, nec realitas non mutuata Quod est absurdum. Nam ubi nulla vera unitas, ibi nulla vera multitudo Et ubi nulla est realitas nisi nulla erit mutuata, nullu pait unquam reali cum ea debeat esse tam alicui subjecto propria E fuisse monitum Hic optassem a anet in quivus verbis meis haereres.