# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0166 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0166?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 83v, page id DE-611-HS-867859:0166 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 82r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=166 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000166.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Dixeram ex singularibus temporalia sequi, ais te non ropugnare, sed explicandum restare; quid differant ab universalibus cingularia, et lur haec ex his non ex illis sequantur. Sedn fallor ad certas temporis locique partes essentialis ordinatio est singularium, et a quibus universalia animo Addi postremo ais subjici subdis: singularia abstrahuntur. in se invicem agunt, ideoque respectu actionum obnoxia sunt mutationi Hoc qui in substantias in se invicem non agentes cadat mini equidem obscurum est. videtur hoc dirigi contra sententiam meam de harmonia praestabilitat in L inter substantias simplices, quae in se invicem agere non possunt. Sed tamen in se ipsis producunt mutationem. Idque uique fier fieri etiam ex Tuis utique necesse est. Supra enim agnovisti internum virium seu actionum fundamentum. omnino principium, mutationis naturale, neque mutatio ndeo fieret null naturalis ulla. Et arte si Itaque internum mutationis principium agnostendum est, et nisi agnosceretur, nullum foret externumi naturalis ulta. si principium emper externum foret omnibus, est internum rebus omnibus substantiis simplicibus, cum ratio non sit cur uni magis quamnueri, nulli internum, uuspiam foret Revera igitur consictita in perceptione et appetitu earum et appetita consistitque in progressu perceptionum monudiseniusque nec quicquam ultra habet tota terunetu vides quo resaimplis sarie persil atis sa reducta. et prognes pro in progressu perceptionum oactus sum in respondendo esse prolixior ut verta Tua repraesentans, tandem aliquando constituendi aliquid rationem inisem. Nam notavi dum antea liberius et aliquando in circulum sed reversos aut alias evagatos, quod aliquando invitis impatientiae signa exprimit. estimus nos in progressu priorum per fuisse oblitos, (aeterum Valetudinem Tuam non plane optimam esse scripsit ad de me Amicus communis Eximius, qu du. Joh. Bernoullius qui ex ipse ex magno morbo vic convaluit. Id mihi magnopere displicet, qui Tuis meditationibus plurimum tribuo, atque inde multum adhuc fructus exrecto. Itaque putem matu, hclaritate, motu, tumadaptato ad statum siti corpori genere dieta opus, quae vera est Gronicorum morborum, et pravarum diuthesiam medicina sed quam saepe negligimus consuetudine et negotiis abrepti. vale. Dabam Hano berae 3o junus 1704 Vides quo res simplicitatis et sit reducta et haec sola necessaria superec et phorominas eaera caetero et superflua essi o et per ea quae exporiur experime us vix ultra iri posse videatur that autem suta necessaria, caeter imperflua esse atqetimumii quae e ipsa principta caessaria et sussi cientia esse manifestum est, ut adjicere aliqua non perventum vide tantum superstuum, sed et inconsistens et inexpli- cabile vide atuer: osantis concriuntur liquid orum gadi, et quae ass adhi se voluerit quae a nobis agnosels offinor hac u ecessario menda in p ut ih in su substantiis haec tendentia supposita muta- ac hoc mutationum principio matationum principi telliqi non posse, et sablatu substantiarum simplicium actine extra se, hocumum quandoquidem mutationus +aet et X um esset re Neo onico quid quam cumenet inhac posset nisi qui quod Mon mr naltas tantiane centium, ut simul endentiantad nova a cprmlitu i Xid annaecis epiner at matatim nexum in mutationo endtum qu onromnio nsufore et uno verbo, Sunt adhuc decideretur non salis capio un forte relis rati sua de pragressum