# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0179 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0179?run=74 # Title: LBr. 967 · Volder # Folio 90r, page id DE-611-HS-867859:0179 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 91v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=179 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000179.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. piro doctina et recoreritis insigni G dn. L. de Voldes Godefrideis Quilrelinus ferbnitius s. sd Gaudeote valere et mei meminisse, gratulae etiam quietem, cur conites secundam valetudinem in multa temporum spatia apprecor: ita fruetus Tua adsuo rebpublica dortrina, ego vero etiam judiriso singulari: num quoties tuis argumentis satisfacere mihii posse videor, satis fatio ipse mihi. Merito de co a me obtinendo desperas, cujus ego nec spem faci neque habeo, sed ne desiderium quidem. vulgo quaerantur inschot quae non tam ultramuendana, quam Utopica sunt. Exemplum elegans mihi nuper suppeditavit Tourneminus desuita Gallus m genioscis. Is cum non nihis applansisset Harmoniae meae praestabi titae, quae consensus rationem reddere visa est, quam inter animan et corpusque percipimus, unum a se adhuc desideraridixit, rati onem sclicet unionis, quae utique differat a consensu. Respondi illam nescio quam metaphysicam unionem quam sihota addis ultra consensum nan esse phaenomenon, neque ejus notionem dari aut notitiam. Itanec potuisse me de reddenda ratione cogitare. fereor ne epydem naturae sit vis illa, quae in Extensione vel mole concinitur, tanquam extra percipientia aut phaenomet ipsoram. nihis enim reale esse potest in natura quam substantiae simplices, et exiis resultantia aggregata. Du ipsis artem subsantiis simplicibus nihis aliud rovimus quam percepts 2 ones aut perceptionum rationes. Qevi plura postatat, osnis habet notis, quibis et comprobentur et dedarentur pro demonstrato habeo (utialiquoties scripsi, etsi nondum omma ita ordinare licuerit, ut alorum oculis subjicere commode Quonoverae