# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867894:0123 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867894:0123?run=74 # Title: LBr. 973 · Wagner, R.Chr. # Folio 62r, page id DE-611-HS-867894:0123 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867894&page=123 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867894/jpgs/default/00000123.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. es 1 der. Justris ai excellentis sime ratione Gratiose ix ex prionbue histe illua Per. M. Exc. vestra cognovit, Merbomium nostra graviter jarere, cum jactura nunc gravicsima quam fetimus nuntianda, communisque uotus qui omnes cepit. Revepta enim hac nocte velo divena istius anima, quae quidem nunc latissima moessis simos tamen omnec n rliquit, ad quos Meibomiana perlata est tama. Nuntiabo brevissime moum quo dec essit. Elapaea nuperrima hebidomade ciira Et diem alvum obstructam habuit. Qua soluta torrore febriti sed leviari correptus, port quam ex visitaie aegii duilli debnniii rediisset doni je teneus sensit quoque dolorem latene linistr punotorium Ipse sangnineu temperamento posterion ag urgenti symto mati mrissione sanmminis puppetiac tulit. Mitins exinde degere vepit uti nuper memrinu. Sed morementa sumsit febris e continua, talia, ut a centio ad sivumferentiam ma lignitas nullia forbicsimis sudoriferic ferri potuent. Fuit haec morbi histona, quam ipse visitanti se Donino cerenberio physico ccitatia huinc retulit, priesum simul offerene tremu– H lum succumbentis naturae testem. onflcsio natura mpetitaa nulla cum remicsione morbo victriece porre– sit pit manuc dd ipsum non miniuma beamen, abfuride omi delinia, quorum metum vesiratonis artevercerat beatis. simus. desiderandue nunc novis omnibue ucce dignue sor munere a Oquam vellem alterum ex Vedelianic filiis somitis Rutse ni anbiatium huc vorari. Satiem enim si quic, certe ille amnealitur. Uti menim commendavit jam oe se suos- aue ipse duo d. Wedeliu. Sed ictud dieponet deuc pro areitrio pro. Me saltia artia felium hujuc meminice oportebat, quod bemigne interpretabitur Pd. Eec. vestra. Domine