# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867908:0033 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867908:0033?run=74 # Title: LBr. 171 · Conring # Folio 17r, page id DE-611-HS-867908:0033 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867908&page=33 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867908/jpgs/default/00000033.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quod inventa sanguinis circutatione, tot hovis vasis, constiluta alia plane corporis oecanomia, retensis prorsus novis morborum causis, methodus tamen medendi vetus retineatur. Hti mihi fassi sunt metricinam quam hactenus fecerint, quatenus asum fructumque habueris, fuisse totam Empiricam, non pendentem a causarum contemplatione, sed experientia: unde nunc quoque mutata de causis sensentia remedia priora retineri. Fuit ergo hactenus Omnis pene nostra Medicina Empirica. Utinam si aliter sentis, vir Amptine meliora nos edo– ceas non posses de hundano coercere melius mereri Aphorisini Hippociatis non sunt theoremata de ducta excausis, sed observationes fa crae per experimenta seu inductionem. Unde ne nunc quidem extitit, qui eorum causa se reddidisse jactare possit. Non dubito in vetemm quit medicura plurimum bonae fingis latere, sed quis etud, quis in scientie formam redegit Anglis profecto ars demonstrandi non est adimenda. Ais demonstrandi tota consistit in duobus arte definiendi et arte combinatoria. Est enim Demonstratio ulnisi Catena defi nitionum. Arte definiendi rescio an a multis retro seculis, Aristotele et acti veteribus et sul. Caesare Scaligero, et Jacobo Cujacio demtis conferri Thoma Hobbesio quisquam possit. Iem tam multa phaec lara theoremata mihi demonstrasse videtu et Atis veteria nathematicis abieris, ad0SGKEIKCTa)O. A Cartesio quoque multa praeclare excogitata sunt, quae nulli veterum in mentem venere. Naturalis hic noster moibus est detrahere iis, cum quibus nobis certamen gloriae esse potest, id est, hominibus aevi mostri. Ego, si quisquam. Aristotele delector; plurimos tamen ejus paralogismos ad oculum si opyssit, demonstrare possum, etiam in remorali. Idque Fute non raro observassi: Mittamus praejudicia. faveamus ingeniis omnium aetatum, caeterum pestmatissimae et perturbatissimae in nundinis scriptioni ignosce: vix credis quod cursitationibus et scriptitationibus distratiar. Quod restat fale faveq a eibnitio nostro c nostru paeertim secuste ingrati ne simus: ut ad nugas meas redeam, mirifice gaudebo si rssisaltem non improbabilii videri intellexere. Miplicius enim cogitari vix quicquam pote certitudinem nongemitio