# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867908:0036 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867908:0036?run=74 # Title: LBr. 171 · Conring # Folio 18v, page id DE-611-HS-867908:0036 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867908&page=36 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867908/jpgs/default/00000036.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine # Lines: 67 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Amplme et (sine Dne e Aliquot anni sunt, quod mihi non innotescere ribi tantum, sed et aliod per literas commercium colere datum est, quod postea per itinera mea abrupere Nunc Germaniae redditus, tibique vicinior, indignus profecto essem fortuma pastica qua si quaque uti nescinem. Itaque ubi primum Hanoveram appuli cm delato et delatum a Serenissimo Principe Consiliarii munus accepi in primis illud mihi faciendum putavi, ut neque absentia neque silentio imminutum intelligeres cultum illum, quem nomini tuo ab omnibus verae etuditionis aestimatoribus deberi sentio Quam animi mei sententiam hae biterae tibi non facunde quidem, attamen ex vero, in terpretabuntur. Et cum princeps. etiam Bibliotherae suae curam a megeri velit, certe non negligendi mihi viri sunt, quoa qui praeclaris monumentis rem literariam auxere, praesertim in vicino positi, et in humanitatem effusi, qualem in re sum expertus. Gratulor autem inprimis aetati taae, quae de vigore animi nihil detraxit. Video enim novissima monumenta tua. nihil illis cedere quae triginta ab linc et amplius annis adornassi. quare avide expecto quae circa religionem te moliri _ ab egregio Viro Molam nostro intellexi. Nam post tot annorum tectionem atque meditationem exquisitum aliquid a te sibi pollicentur etiam qui ab adversa stant parte. Neque illi audiendi sunt qu alienam hanc putant a Medico vel Jarisconsulto curam. Quaesi quasi vero cuiquam interdictum Sit ex ipsis fontibus sapere et ubi sibi salis facere visus est, publico prodesse velle genus hanc debere Quin imo haa essecarbitroo piis omnibus, quibus vitae ratioe inquisitionem permittit no maximam et solicitudinem, ut rationem spei suae reddere possint. Qua quidem eccusione tuo a te desiierare auder, fietus illa tenignitate nim quam sum olim expertus primum quae sit sententia tua, de illis qui demonstrationibus nobit promisere de quae de t rertice rerum mente, et immortalitate nostrae animae feruntur. Velim enim argumentum illud coli diligentius, et exquisitius quam solet demonstram exquisitis demonstrationibus adoruari. Nam quae vir ingeniosissimus Renatus Cartesius, cui plurimi in Gallia et Bataxis passim fasces submiserunt eruditi publicavit, rem si quid judico non absolvunt Ut cum probare contendit Enf perfectissi necessario existere, quia ipsa existentia in perfectionum numero est, adeoque enti perfe cissimo deesse non potest. Quae quidem ratiocinatio s pro certo sumit, quandam essentiam perfectissimam intelligi posse, hoc enim posito, reliqua manifesta sunt. At qui subtiliores sunt adversarii ajunt ens perfectissimum tam implicare contradictionem ptis fertissimi quam numerum maximum. quod si ergo hanc notionem Tntis necepsario existentis intelligibilem esse non evicerit, nec existere effecerit. De caetero magno me beneficio affectus, si quae ilia irublico bono moliris mihi indicaveris: neque enim dubito quia multa praeclarae sibi in variis studiis restent Inprimis optem cogitata tua meditationes, quas equidem nollet perire. circa rem medicam non intercipi, qualia multa esse non possum ambigo. Nam imalto haud dubie at a tot annis in te aliis que obserrasti, et ex qua polles cluri pra jadicii acrimonia ex observatis conclusisti. Qualia vel ideo magis expetenda censeo, quod jactura in hoc studiorum genere non facile reparatur. mihi enim semper facilius visum est et iCtos et Theologos egregios, quam Medicos mult excellentes habere. Si secus fereris plurimum ipsis Medicis nopet preter eroductiones putabunt te eo ingenio virum vix quicquam certi quod de re medica scriberes habuisse, non tua haud dubie sed artis culpa. Sed ne modum Epistolae excedam finium ubi duo hoc unum aderero ex intellexisse ex Gallia duo praeclera scripta mox proditum, unum domini etmi Cangii Glossarium alterum detissimi vin Pehidamelis Huetii libum de religonis hristianae veritate opus amplum et exquisitum