# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867970:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867970:0006?run=74 # Title: LBr. 983 · Wedderkopf # Folio 3v, page id DE-611-HS-867970:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867970&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867970/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. infinito. Quae ergo intellectus divini harmonia rerum quae harmoniae rum nihil per exemplum quod earao est 2 ad 4 quod 4 ad 8 ejus reddi ratio nulla pt neco voluntua quidem divina. pendet hroc ex ipsa Essentia sentdearer Essentiae enimrerum sunt sunt nundri, contirentus ipsam Entium possibilit deuqua dejus non facit sed existentiam: cum potuus illae ipsae possibilitates seu ideae renm co imerdant cum ipso Dho. Cum a. Deus sit mens perfecti sima impossibile est ipsum non ajfici harmonia perfectissima, atque ita ab ipsa renm adecclitate ad optius necessituri. Quod niil detrahit libertat. summa enim libertas est ad optimum a recta rnvecogi, qui aliam liberta tem desiderat stultus est. Hinc factum est necessaum est sequitur, quicquid factum est sit aut flet, optunum ne proinde necessarium esse sed ut dixi necessunte nimil libi itati adimente, qur nec voluntati l et rationis usui. In nullius potestate est velle quae velit, essi nitidum posse quae velit hud veno optut sibi hanc liberta bem volendi quaer velit, sed potius vo lendi optunae. Cur ergo quae nec ipsi optamus Dho affingiurus. Hinc patet nelotutam aliquam volumtatem non a rerm bonitate dependense esse mon strosur contra indterm in omniscro voluntate. per- inisrvam nisi quatenus Deus ipsi esse se rerum id ealitati seu optimitati onfo2ma vihul ergo abso luse matum esse putandum, alioue deu aut non erit summe supiens ad deprehen rendum aut non summe potens ad etminandi Hunc puisse seu Autiam Angustini nullus dubu peccata mata sunt, non absotute non mondo non alioqui nec permitt eret, sed peccant. Chu odit pec catu, non ut nec conspectum eoin ferve possit, uti nos quae aversamuri alioquin curitamret, sed quia punit. Peccata bonu sumt id est rar momea, sumta cn poena aut expratione. Nulla enim nisi ex contraris (narmo ma est. Sed haec ad C2 nolim enim eliminari. Nam nec rectissima a quovis intelliguntu Haec pustea correxi aliud enim infallibilider eventura esse peccata aliud necessario ua eut su i pX