# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868051:0014 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868051:0014?run=74 # Title: LBr. 992 · Werlhof # Folio 7v, page id DE-611-HS-868051:0014 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-868051&page=14 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868051/jpgs/default/00000014.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 23 lines, status machine # Lines: 23 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. eandarum in aprico est. Cuandoquidem vero de trans- miscis ncum qualecunque judicium flagitas, primum quidem, quod modo tuli, iterum repeto. u,qu propositam materiam speciatim spectat, probari a me tradita circa illam pleraque de nonnisi in paucioribus superesce dubium adjungo. Duod facti quaestionem dicis, qua de rei dere- lictione movetur verum uesse et ego fateor. fortasris tamen facti habenda est non omnino meri, sed tabs, in quo interpretando simul naturalis aequitatis cujusdam regula locum aliqueme inveniant. quod nec ipsum a tuis placitis valde alienum est. Sed in eo controversia: an nemo, nisi mentem diserte expresient, suum jactare existimari debeat? Ego hic sub sisto. Consensus enim qualitercunque indicatus de acceptatus vim habet juris transserendi. Signa autem consensus sunt Q alia praeter voces e literas. Regula est, nemo suum ja- ctare prasumitur. Sed habent negula suas exceptiones. neque scio, an mera sictio exceptionibus hic pro fundament, sit. aliud enim est sictio ex mero humanae voluntatis humanae arbitrio profluena, aliud prasumtio ex nata- ralibus conjecturis duita. Scientem d ani mad- vectentem quantum sibi juris competat, occasio– ne rerum recuperandarum non uti, a, post