# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868196:0109 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868196:0109?run=74 # Title: LBr. 1010 · Wolff, Chr. # Folio 53r, page id DE-611-HS-868196:0109 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 52v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-868196&page=109 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868196/jpgs/default/00000109.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine # Lines: 52 recognised, mean confidence 0.79 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. G. x his aequationibus extrahit radices (2 + V= et 2- r2, 6+Y7 et 6- Y= 6+ V3 e 6 V et abiis sultrahit numenim (+) per quem prima facta est resolutio: resiauas dicit esse radi ces desideratas (- 2+Y2, - 2 -12, 2+ 17, 2- r7 2 +Y5, 2 13C 1 Ex alterotamen ipsius exemplo colligitur ipsum hanc regulam nonstride observare in omni casa. Aquationem resolvendam X = 12X + 47 X 56X 41X + 100X 23 = mutut im hanc X +2∞+ 47X + 56X - 41X - 100X -23 = 0, eamque resolvit per 1. 2. 3 ut relinquantur socta. 48+261 et8272, qua una cum termino ultimo -2 resolvit in factores et subtractione debita peracta, 23. L. (1.) 23. 48. F. 1. 2. 3. 4. 6. 8. 12. 16. 24. 48 1 0- 1. 2 3 (5.)7. 11. 15. 23. 47. Lol. 2F. 13.c se Ce 4 9.) 92. 9 2f. 11- 16, 22. 44. 47. 88. 94. 176 ete. 9 S. c 9 9 - 9 g g. 2 2. 7. (13.) 35. 38. 29. 85. 167 inde elicit progressionem 1. 5. g. 13, ubi terminorum differentia , quae sus reditat aequationem X = 4X + 1 = 0 per quam dividit resolvendam 12X + q -s6X = 41X =+ 100X - 23 =9, u prodeat X - 8X + 14X + 3X- 23 =0 Honotan nam quadralicam considerat et exea addita unitate utrins extrahis radices madratam X = 4X - 1 = r24, unde ulterius elicit radices quadratica s 2 + et 2-Y2 -13, il. 2+Y2 Y3 et 2- Y2+13. ex aequatione vero X = 4X+ 1 extrahil similiter radices binomias 2 +13 et 2- B. Se rndices ait ase inve at quia niminum resolutio prima facta et per 1. cequle hujus in ventor hali G ait Meisnerum im Aen und Eern der algebra (ajus libii sper mini quoque facaes non multo diesimilem proposuis se regulam, sed que insigni aliqua nemativa gande d suam et illiua demonstrationem promiltit dor Wnyglache Schuur quod scriptum an ptrodient nondum lconstat. S: ipse liber desideretur copiam ejur facncius sum. (ae constantes futum Halae. d. 22 Jan. 7 V c Per Mustis excallentiae Vestrae Cliens humillimus. hiristianus Wolsius