# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868196:0344 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868196:0344?run=74 # Title: LBr. 1010 · Wolff, Chr. # Folio 169v, page id DE-611-HS-868196:0344 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 168r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-868196&page=344 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868196/jpgs/default/00000344.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. italem, imperfectionis nauseam quandam excites. atque affectus, quihur t dem mens inclinatur vel reclinatur esse modisicationes voluptatis atque naca ilius: obligationim naturalis genesia ita explica. Quamprimum pen sectioad quam tendit actio quamque indicat, in intellectu repmesentatur. voluptat mitur aude efficit ut adioni contemplandae magis inhoreamus. Animadvessi– itau boni in nos vel alios redundanti circumstantiis, volustar modisicatur et in affecdum Transit, quo ipso tandem mens ad appetitionem orclinatur. A ex hac obligationis indolem omnem prasiu moralem satis cammodess duco. Inde vero etiam emergit regulam generalis sea lex natura: adione nostas epse dirigendas ad summam nosri aliorumque perfetionem. Adhanc quippe, non ad aliam direcionem natura humona obligat. Noliq adeo perfedionis opus habeo, ut principia in aprico ponantur. Cum morolia, rer Riemem docuerim, multa mihii sese obhilerunt, qu non vulgana Euidentur Sed eo hic exponere non necessarium judico. Saprimis autem sunc mentum et discrimen obligationis civilis a naturali apertius inde docui limites amoris aliorum certiore cnstitui, ut nempe demonstrari passit in easa pe a nobi) ficulari, quinam alteri si podfetendus, quande omnibus una satisperi nequit. Sed cum ad presentem um tansferem notionem pesectionis c. V. visa mihi, suit pluralitas observabilium non sufficere. determinatione aliqua adhuc opur esse judicavi: in qua assignanda hareo. E. gr. osten dendum mihi est, intelledum divinum esse somme perfectum. Cuppono jam intellectur diginum esse representationem omnium possibilium simultaneam et accepcatar videoque omnino in eodem plura obervari, quam in intellem alio vel ratione obe vel ratione modi seu formaesittu. Iaterim tamen quas mihi ese videtur uti evincam, in intelletu divino omnia observario, qua in intelledu illimilato conci ii porsunt. Equidem L.Y. nunc aliquam limitationem addis ut nemper obseru bilia astimentur ex reguaritate: Sed quomodo requlanitas essiman debeaut contat. P. gr. Unde aestimonda es regulanitas intellecut. Mihi videbatur pesse Ao consistere in pluralitate observabilium in essentia: cosentiam vero pro possibila satis symonymo habeo adeoq ideam essentiae apello ab idea distinca possibilit sis non diffinquo.ed ea tamen limitatio nom distinca mihi exhibit. omni in esa, qud inde cansudere debebam. Alia nunc addere protibeor. Tale, Vir dec Gllustie, atque porro save Htalo. d. 4 Maji- Sui observantiosime Mocso. e illimitasum esse perfectiorem limitato.