# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868196:0345 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868196:0345?run=74 # Title: LBr. 1010 · Wolff, Chr. # Folio 170r, page id DE-611-HS-868196:0345 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 171v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-868196&page=345 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868196/jpgs/default/00000345.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Vir Nobilissime et Celeberrime, Fautoi H onoratis sime. Mirifice gaudeo se simul honore et emolumento actum. Uret ea res nonnihil eos qui scientias quas su colis spreverunt; et apud studiosos paret docttind Tua autoritatem. Onterm non dubito quin pro prudentia Jua, quantam licebit, offensiones sii evitaturas. Non est cur Tu; et celeberrimus Hermannus noster dugiletis, quo mittendee sunt literae, quae mihi, destinantur. Ubicunque sim locoram, soffic it eas mitti Hanoverem, ut recte od me perveniant. De titalis non multum sum solicitus; quia tamen eo me dignatat honore On. Atermannus, ut librum suum inseribere mihi velit; significare ei potesis cum multa a me salute, esse me Consiliarium Imperialem Aulicum, et Magnae Britannia Regis Principisque Electoris Bransuicensis Consiliarium gntimum. Cum Reilius setibat rustice, ego cum tali homine litigare nolim. Dui sola ejus asseveratione et jactatione moventur, iis frustra setibitur, neque enim rem examinant. Dui examinabunt, videbunt, nullum esse errorem in schediaomate motuum coelestium, sed phrasin portea a me tedditam commodiorem circa vim centrifgam, letique enim vera sunt et manent, quo ostendi, ex Circulatione Harmonica cum gravitate conjuncta prodire ellipser Replerianas. Videbit etiam, qui examinabit, quad taturas Nentoniones jam ex Barrovii et similibus Notitiis derivari potuisse. Ego cogito aliquando rebus refelllere hominemmon verbir. Caeterum si methodus differentialis eadem est cumhis, quoe Nentonus olim dedit in epistolis, cur suam Methodum Fluxionum, quae utique ludium etium quoddam est Cauuri difsenniinlis oenigmate tenae voluit ? putavit ergo: pe rem plane divenram. Dubito an Dn. Bernoullius Reclianam dissertationem viderit. Interim gratias ago, quod monuisti, in quo difficuttas esse videatur, et si quid adhuc incidet cujus rationem haberi velles, indica quaeso: alii talia saepe melius pervident, quam nos ipsi. et ego adnimad verra Reili ruditate, nondum ejus schediasmo accurata lectione sum dignatus. Valde probo quae ad praxin commodiorem reddendam pertinent. Itaque sua applivatio Logarithmorum nova, videtur mihi perutilis. Vellem hoc problema solvi posset. Dato uno Numero minore et alterius numeri majoris Logarithrioinvenire eorum divittorem communem exactum, posito constare aliunde non esse primor interse, et divirorem communem habere. Pono scilicet alterum numerum esse tam magnum, ut logarithmus quidem ejus commode haberi et tractari possit; ipse numerus autem non aeque si hoc problema posset solvis haberemus At nalyoin numerotum; seu data numero prinitivo, porsemus reperire ejus divisores. et sane possenus obtinere hoc quaesitum, si dato uno minore Hamero et alterius Majoris Logarithmo possemus exarte obtinere. Residuum divirionis, ponenda Majorem dividi a minore. Hoc enim reviduo habito, quod utique ipso Numero minore dato minus, tantum opus foret quae rere numeri minoris dati et trujus residui divisorem communem, qui foret quaesitus. Problema ergo huc teductum etit: Dato Numero minore, et dato alterius majoris Logarithmo invenire exacte in verii numeris integris Residuum quod prodiret si numerus Major divideretur pei Minorem. Pono autem, ut dixi Numerum Majorem esse tanta magnitudinis, ut nimis laboriora futura sit ipsius exhibitio et tractatio; Logarithmus tamen ejus commode haberi et tractari porsit. Digna hec foret inquisitio ingenio Tuo. Nempe dato Numeri Fracti Logaristimo, et ejus divicore, invenire differentiam inter hunc numerum fractum et integrum proxime m pote numerus fractus aut integer proxime minem; ob nimiam magnitudinem nonhabeaatur D sepentia per eesur vnteam te tt p k cncaberqasitm