# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868216:0017 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-868216:0017?run=74 # Title: LBr. 1016 · Wotton # Folio 9r, page id DE-611-HS-868216:0017 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-868216&page=17 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868216/jpgs/default/00000017.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine # Lines: 73 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. opere lingrae Germanicae Grammaticam complexus est, multa habet profutura ad tae antiquitates Tentonisim noscendas. idemque scriptores citat A an Danorum et svionum et 4 Norv agiorum dialectus antiqua apud islandos utcunque superest; sed non est quod quis magis inde fontes Teutonipmi petendos patet, quam ex vetere F A- 14 Anglo- saxinico aut Alamanuicus sermone aut Francico sermone, quanquam id viri dect docto ex septentiione aliis persuadere velt velint jactantius quam verius. Ulphila dialectus non magis ad septen- trionales quam ad nos dis pertinet. Ubique ac Apud plebem Et saepe apud Neque minus apud nos septentrionalium jocabulorum radices, (praesertim qui plebeia verba per agros et provincias Germaniae sparsa adjungas,) quam apud illos nostrorum Nec tubium 4. puto quin Scandinavii c colonia ermano Ut vos Anglos saxonum ita antiquorum, Germanohum stclinorum ita summeros vel Cambros vestros simbrorum hujus litoris nostri et Celtaru colonias esse credo, qui pars pro parte certe celtamatis Celtarum autem nomine intelligopopulos ejus sermoni Unde flaxicund intelligo si quid commune est Germanico et antiquo Gallico quod in Waltia vestra et Coat Cornabia utcungu atqu et Britannia fremorica superest posarte. ingumera enim communia plurima enim communia reperio convenire cum Germanico et appareret magis consensus, si is autiqua mag nostra magis sciremus, in ex quibus quam multa perierint paucula antiquae linguae fragmina probant. Puto igitur porro Hibernos fcree crediderim esse ex profectos ex Antiquis Britangis. et majoris aduc, autiquitatis testes esse. semper enim solent enim v venire insulana gentes ex vicino litore continentis. et facilius in remotioribus locis antiqua servantur ut igitur ex Anglis vestris discunt nostri coloni saxones saxones partem suarum antiquitatum; ita ex Britannis vestris discunt saxones, que quomodo venti sont, qui discimus nonnilia, qua quis sermo Cimbrorum ante saxones; et ex Hibernis qui in sitannia ante hos Britanuo, adeoquiin cis marino siter litore lifore aute ipsos (imbres. Nerego ga. Magna voluptate itannis legi quae de Lhuydii laboribus narras Lithologiam ejus videre non meniim. Hikkesii opus expecto avide et quia du Andrea Fontano qit cquiti aliquot sapontns tuptosagonicas cujus puud ipsum quae est autiquis simum leatonismi monumentum leutones aliqu sint qui olim lise et melior per insulas et reta transgressa litoralia et meliore terras occupavere antiquis habita. toribus, id est finno lapponibus in inte ricta putsis. Ets serius colonias in hane Germaniam es septeatrione redisse non negem