# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957349:0040 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957349:0040?run=74 # Title: LBr. 21 · Avemann, H. # Folio 20v, page id DE-611-HS-957349:0040 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957349&page=40 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957349/jpgs/default/00000040.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ex Responsione Il finam Gallerum res eo redactae essent, ut ipsis opus esset rationibus, id est armis in firmiorum, vel saltem viribus non satis adhuc fidentium Tilemannus Friscus autor speculi Monetam fuit Consul pottugensis itaque decrevi cum consulere de vetere moneta harum regionum, subinde enim haereo cum in diplomatibus muemorantur Marca usuales, lotones, fertones id est quadrantes lotonum) sed difficile est juvicare quid in illis fuenit intrinsecae bonitatis; item cum occurrunt Marco examinati argenti aegre enim adducr ut credam puro argento aesti– natas fuisse. A Salignaci libro de regulis alligationis nihil singulare axpecto, nec Arithmetica aestimo, nisi ubi specimen praebent saepe evenit ut juvenes ingeniosi sed nondum satis periti angendae artis inveniendi s sum humanarum dupingant verbis scriptisque ad Wagnem quoque contigisse puto, nec lipsiae eum amplius esse arbitror si autor in censurmm libri contra conringianam ludoviciant siplomatis censuram convicus utitur, jam praejudicata ejus Mabillonius dortissimas Benedictinus praeclarum ibrum causa est cripserat de studus Monasticis, huic alium librum opposuit Abbas Erappensis, restituto rigido instituto celebris et paradoxum mirabile defeadere conatur, monachos esse debere non doctos, sed ignaros, ajuntque librum cum plansulegi Nempepotius de salute quam scientus iogitare debere quibus tantum scopo Ostrahantur. Si eadem olim fuisset sententia faroli M, et tob Episcoporum uique Abbatum, qui studia in Mhonasteris florere voluerunt, profecto nullam hodie eroditionem haberemus. Multis suspectum est hujus Abbatis propositum, quasi id tantum quaerentis ut in homines na plane igno idiotas absolutum isse Cominium habeat. Miror ego inveniri qui talia probent non est cur declametur in studia, ipsa satis per se praesertim inter Monachos jacent.