# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0006?run=82 # Title: LBr. 454 · Augustin Thomas à S.Josepho # Folio 3v, page id DE-611-HS-957479:0006 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957479&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957479/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 55 lines, status machine # Lines: 55 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. D Pauulo post A. inseguente 1677. 30. Jan. idem D. Oranam Solutionem sua methodo generalisima typis ebulgavit, quam tunc a D. Gubernatore Vienensi, jam nunc defuncto conunicatam acceperam. Horruerunt capilli, cum operosum processud aspicerem et in quovis Canone trud quaesitor numeror 5 vel 6 terminos ad 20m usque potesta tem scandentes, quibus utique a Perill. D. Dua jam visis in praesentiar supersedeo, se Pro communicata mihi Jua subtili admodu solutione mei Probl. X + ma -∞to itemque X= nx = L scemas rependo gratias, differt a mea D. Schotlelio ultimo missa in hoc, quod dua Perill. Claritas assumpserit a pro unitate (quidam assumunt L, quidam i etc.) ad servandas ubique quantit homogeneas, ego autem ad abbreviandum calculu mente illam subintellexerim. 2 in eo, quod su statim a principio assum sseris duo quadrata xy = ax + amx. et x v = a x = a mx. Fgo vero successive. Demud in eundem Canonem incidimus, tantum quod ego pro a habeam unitate. Quoad arduum Probe. Perill. D. Ducae X + m = _. vel divisim X - m = ∞ F observo ansam sibi praebuisse Problema pracedent X + mx = B, cui quasi conversu facere intendebas. Notari autem velim me occasionem Probetis X4 mx - et sumpsisse ex alio Probet magus particulari X= X et simul X= X = _ olim D. Schottel misso, et quia in hoc petebatu ut radix suo et tantu semel tam adjecta quam detracta quadratu efficeret, ego, ut Probl. universalius efficerem, assumpsi m pro multiplici radicis, ut sensus esset, radicem uto suo toties, quoties quis peteret, tam adjecta, quam detracta debere Utu efficere. Proinde cum in meo Proble 20 n denotet radicis mul tiplicem, in duo tanguam converso videt idem n significare radicis submultiplicem hoc est, dum X per n in meo multiplicabatu, in Duo X per idem m dividendum foret nempe in meo X = mx = Eto, in Tuo X L X = v. et sic Problema evaderet possibile quantacunque poneret data m. Vel etiam si peteret X + mx = uto, conversim. a peti deberet X +X = ~ non autem X + m. quod Vrobl. reddit plusquam ardux id est impossibile, quia su omnem viam praecidit ad aptas primas positiones, con– sequenter ad aequationem deducit in rationalibus nenodabilem. Ceterum plures fieri possunt Conversiones possibiles, nempe X= mx = H X2 - mX = eto - X + mX = Cto - X = mX = _t- n nx - X Vel X= X = Ato mx +X Vel X + Z m =to mx - X Vel X - X = Eto Si tn, de quo non ambigo, Perill. D. Sua, secretum et arcanu aliquod pondet. perquam volupe mihi foret, si placeret me illius in hoc arduo Problemate to X + = F participem reddere. De reliquo spero dibi à me pD. Schottel Pro blema Cluvorian ex Originali descriptud una cu solutione mea traditu ée; uxerem rescire mentem tuam, An suma a + b possit esse quacunqe, an vero tantud ex arte data His me constantibus favoribus enixe commendo Perillustris Duais suae Horna 28. Segot . 1713. Servui devinctissimus L. Augth. a S. sos. S. P V- R.