# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0012 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0012?run=82 # Title: LBr. 454 · Augustin Thomas à S.Josepho # Folio 6v, page id DE-611-HS-957479:0012 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957479&page=12 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957479/jpgs/default/00000012.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 74 lines, status machine # Lines: 74 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Reverependisse pater, fautor Honora tisseme pect cuppetert cum nuper otium non et et absolvendo probremati, quod eut X+= aequam quadu quadral e in Numpris intionalibus, cententus findare Methodum exercitam in eo casu, quo numerus ets. Inleger primitivns. Sed ex eo nonnihil nactus otii, rem ad finem per- datus duxi, et quotiescunque b est integer, modum ostend vel solventi problema, vel de nonstrandi impossibilitatem. Ostendique simul hoc casu remintusis x volcet aut inu vel i Y fractis praestari non posse, nisi possit in X et y integris. Sed totum ob initio resumamus quia quia quaedam in priore Epistola nosilu cprobabo brevius, noni etiam, quod tunc considerare oblitus fui, supaleba quae nunc supplebo etitursilicet, pentur X + b = yq. posito a esse unitatem, et b integrum datum. sive jam X et y sint integri, sive fracti, assumi potest X = n a y = q, itaut daa n, r, q sint integri, et possunt semper X et y habere valores reductos ad communem a 42, au annt + brd = angq. sit rade ponatur jam b esse primitivus, neet erie aequalis vel inaequalis ipsi n, si sit denominatorem r. Et firt n 4 br= an u) aequalis fiet abr +r= ag9. Ergd q est divisibilis per Y, seu q- r:a, siet en aa Farr =YVD, quod ne licet posito b primitivo, nisi sit r = b ab = vv, seu ab = vV- ha, seu b= vo-1, quae quantitas Dividi potest per v Sed cum b sit primitions, qui non potest dividi nisi per 1, erit v- 1=1 t abctasem v =~, et quia b = 3 et ob n b = Y sit YL n a Y seu K= I et y = q: r- vero mantule prinitio Ergo y 2; Et ex. R + b = 7Z firt 1 + 3 = 4 1 Si jam banseqales oper in aequatione anur + br= angque r dividi da innsa posse per n se esse r= vit:a, et fiet Bant btnn = a99. Ergoq est v.et divisibilis per r seu 9= AV: a, et sit aF + bto aaBD. Ergo V est divisi- bilis per E, _ seu v = sit ia sipta+ bEE = sst, quod in integris ==a. Et sit aa + ab = 55, ut ante libituntum pro ditut ante patu v et fit. 5= 2 et b= 3, Et ob 4 = a fit Y = n Et id est 2 fieri nequit, nisi sit Et XIa= N: Y = 1 et y: a = q: Y q.n = v.a f: 4 = 2. Et redimus ad exemplum ad quod prior Hypothesis daxerat. Itaque concludi potest posito bp b integro primitioo, non nisi hoc unicum exemplum esse possibile, idy = 2. p quod si am b non et e sit b =3 dividi posse per n, res succedit, e tunc b potest esse numerus quicungu sit primitivus, posito tamen ideo esse quadrato inseror noon yy nitate, vigasi efset b=8, et + b = ques exfieret dal ulet bnoc essel pancves a esser sent- LVd Y Di prao rursus s Hsse sit at set ans an quod in prima pagina tajus schredae scriptum est ultimo loco legi et ac quae Et ex aequatione supia posita atint +bi uns