# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0020 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0020?run=82 # Title: LBr. 454 · Augustin Thomas à S.Josepho # Folio 10v, page id DE-611-HS-957479:0020 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957479&page=20 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957479/jpgs/default/00000020.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. C Primigenium autem factorem definieram tunc esse illid, qui ex meo Canone 2d0 algebraice elicitur, et est semper v =X. Derivatu vero vocavi illum, qui ex a diviso per primigenuo v x derivatur. Verum animadverto, Vir praecellentissime, hanc in mea ultima epistola data diffinctionem inter factorem primigenium et derivatuo à de gravioriba forte curis distracto non esse cum reflexime tectam, quandoquidem illiui YC in ultimis suis 21. Nov. responsoriis nullam omnino facis mentionem quinimo eadem repetis, qua sub dato 7. Pov. objeceras; in paradigmate 235 60. me concedere 735 non exacte dividi per 60, et tn 60 non esse quadratu 60 et limitationem petis mei Canonis 2di, quam tanien prius sufficienter jam dederam 19. Nov. per allatam distinctionem; hanc, quaeso, dum vacabit relege et trutina, et spero fore ut mitius mecu juxta prudentissimam suam discretionem agas, neque me sestinationis arquas, aut distinctione illam Excusationem voces nullos fundamento nixam. Alteru quod scripseram, erat, cum X est quadratus integer, non exacte dividens ipsum a, tunc a esse 2X +1. Hoc enunciatid per modu Corollarii protuli; antequam Canonem 2du condidissem, cui si enunciatu illud appli cetur, necessario haec limitatio adjicienda erat, quod Z tunc sit = 1. cum eadem Z alias valeat numeru quemcunque auomod. Hanc limitationem nescio ex quo fundamento rursus rejicis, quae Htamen non identica, sed clarissima imo necessaria e, quippe ex qua omnes numeri a = 2 vr + 1 seu 2X +1 hoc modo generant. Sit enim seu x = quadrato cuicung 1. 4. g etc. et Z semp = 1. necessario erit 20=L2 = vel 3 vel 9 vel 19 etc: hoc est = a. quo quid clarius. sertium est, quod Ascerto suo (Cum a et x sunt integri primi inter se, necesse esse, ut a habeat binos Confactores, quoru diff. sit duplus quadratus qui simplus fiat X) adjeceram, id quoque verum esse, cum X (nota confon miter ad meum 2dud Canonem) cum, Ongua X quadratus seu factor primigentus existens habet cum a communem mensuram, id quod confirmatu quam plu te 225 rimis, tum duo proprio paradigs. 36- 169 in quo 3b cu 225 habet comunem mensuram g. et tamen 225 habet duos Confactores 3. 75. ipsû pproducentes, quoru diffa 32 est duplus Etg ipsius 36 seu X. Item in altero exemplo 49 5 19 =b4. mensuratu 735 a 49 exacte per 15. et tamen 735 habet duos Confactores 7. 105. quorum diff 98 est duplus tus ipsius 49 seu X etc. Lx quo legitima fit consequentia, non solum tunc a habere duos factores duplo quadrato, seu 2∞ =2X distantes, quando x quadratus est ad a primus, verum etiam tunc quando idem X quadratus habet cum a comune mensura, aut ipsu a mensurat, sive jam X quadratus sit integer, sive fractus: Ratio horu omnium est