# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0036 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0036?run=82 # Title: LBr. 454 · Augustin Thomas à S.Josepho # Folio 18v, page id DE-611-HS-957479:0036 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957479&page=36 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957479/jpgs/default/00000036.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 100 lines, status machine # Lines: 100 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. consideremus etiam quid fiat si a sit unitus et fint X = posseimm Y = Z, et y = ~, 2 + At = evil seu R I2Zquo +. q’ tvV = PtZ oV, quia t et (9 sunt primi inder se item +) t Z, necesse est et bZ possit dived ec vC sed musus nerissets ila ut Esu di vidi possit per 9 et jiet f = g. 9B: l. unde habemus 14nquo + aF1V = VDZVV. Hinc BZ dividi potest per VV. Rursus V dividi potest per Z, et dividi potesip. B t. quia B et Z sunt primi inta se, erit votivisibile per DZ. Ergo vo et = BZ, et tam B quamque sunt quadrati 1454(.(1) + 9 dt C.l1) = 0V. itua Si a seu p + 4 s v0. itaque prabilema huc reductum est ut habheantur in intigris duo biquadrati 1qe it sit D = 68.l aequales quadratom sii unius lirquadrati labus lov, seu s+E quo saccedit. Set E sunt priniinter se rcuses ut 8 s D et fint L B0. b s. F Y, set 9, puto inter v: qds Ex fiet X + 99 fiet Et Ss + ut habeamus duos siquadralos pripes inter se quorum summa faciat quadratum . S= vv- g, seu frot edquia L. et V sunt primi inex Heo a = v + 94, v- 44 Hoc problema peculiarem discussionem meretur veniarius ad casum, quo a est divisibile, per Z _ fit X = bll: qt et y =llb: qu fiot bi + (7E t ev p. _ (b quio et estter = Avel b et E, item bet q sunt primi inter se, item V et C,, ilem V et V, denique L et h ferro 2. - l ut sit tebqu rcqH- err Hinc 9 dividi potest per E, sed rurjus 4 dividi pot est per t ergo + =9 et fit 126 + cg = (3pV. _b = 00 - c4, seu b = v + 9q ue, v - 9q Ve X = bII: 49. Et quia q debet esse minor quam b potest potest sumi pro qq p quivis quadratus minor quam B, et tentari an posito b: aq res succedat, et X est semper fractus major unitate. Quod si in nullo horum res succedat, res in casu proposito fieri nequit A. Consideremus et casum quo Z est diuisibile per a et fiat Z = af: l seu X = Zll: gt, fiet x - las: 9t L 1od. inde lassquo + quott = 1) tv, ubi ter se Hinc Lt pots didi pen Vv, rusus pest pores + diuidi potest per _, et mujus 9 per t, hrgo 9 =t siet lassoo + quo = l5v0, rorsus quia sdividi et y = Uv: qu’et at 4 (Ias. 4t ) 4 sunt a et 9, a et t, set q, set t v et 4, v et _V + et V primi tes per 10 et rarsus vo per P fit l5 = v0 et las + = Non vel ab + lq = (oxt ubi v et 9, sunt prim neilu it adtique a a aV. H ilra a et q. sed eb hanc aequationem lina etiam a et v, ad actul prohibmet at e V habere. Pongnas jam Z et a habere communem mensuram b, et esse al = bc, eitZ = bs, fiet X = lbs: qt et y = UB: qu et 1 X L = = 7, sin b5 + (bc ) egt ll00, unie sit 1b1: 9t H 1b (1900 + c9tLvo = 1+ Ls W, sut b eque v et t, 5+ 4 set F, vaque vet 5, ergo t dividi potest per _, sed rursus Q tinidi potest per F, ergo q- F. Rursus so Et fiet X Ub 550V + CqV = ( (vV, hinc s divisibilis per W, et WV per S. Ergo s= v0: l seu fiet Ubss + cgt = (3 ~v, vel b0+ + Cqt = (3vv et fit X = b00: 94 sint tandem Z et a primi inter se, X = IIE: 9t y = IUV: qu, et ex Z + a = 7 fiat = ( =) agt - lv0 perope fit 1322qu0 + aq H00 = (4+Z0V, ubi Z t 4, 2et L, v. t q orro t potest dividi per q, et quo t ergo q = t. et fietu hanc H (39700 + agt00 = 14ZVV. Rursus Z potest ouidi per v0 et v0 per Z. Ergo 12= 00, et fiat V et V, L et V sunt primi inter se et fit 1322+ aqt = (vv et te et WW= + agt = (3 ov et fit X = H∞ v0: 49 n y = v: qu seu C a - B v seu v + aqt = oB, ubi D, 4, v sunt primi inter se. it aque tunc tandem recrpitiplationem instituamus. Profonita Dato a intigui, quaeritur. X ut sit a gt = v +94, v -44 _X + a quadrato, quod sit yy. Ponamus primum etiam a H. integrans et y esse etiam integram, sim X+2 aequadri quadrato integro, necesse est ut etiam X sit integer, et posito a = bc, fint X = deven l.+ c ponamus deinde x esse integrum, sed y posse esse fractum. Hic duo sunt possunt esse casus unus ut X et a sint primi aequari quadralo nempe yy et fiet X = b vel c inter se. tunc X necessario est quadratus, qui sit veo et neaesso est ut a abeat duvi gntactores, quorum unus sit v oco atter Et necesse est et a habeat duos confactores b et C, quorum differentia sit (quadratus 2oco, et erit X = loco primitivus, unus confactorum binorum est unitas a alter est a, et oportet a. primitiuum unitate minutum aequari adrato. Et haec quidem pleni absoluta sunta in sit jum permesum ut X sit fractus, que easu etiam Alter casus est ut X et a habrunt communem divisorem, ut coco sit minor quam ex utrum sin mimus prosto. ginc si a res sumnt faciendo X bcdeo, quodsi non sucerit aliqust n atque is dimor maximus divibor ipsius a qui sit c, utrum sacledat probleme is sit b, et sit a - be, et X b= sumat Tentetur in quadratip talibus et dividens a, det b, utrum res saccedat posito X = b cdeo, quod si succe dat habemus Mee iam permissum ut X sit fractus, necesse est reductis X quo casu et es fractus et incesse est, ut reracto X et y ad fruactiones minimotum torminorum, X quidem hae quidem duae fractiones non habeant communem com- munem denominatorem, habeant tamen denominatores communem dinominatoram divisorem habentes seu non primot inter se Hic rersus varii caumerandi sunt casus, et primum ponamus Fracto X ad i fractionem nimimorum terminoium redaco numeratorem ejus esse ipsum datum a. Hoc posito necesse est dari linos corfactores ipsius a, qutum differentia sit duplus esse divitorem utam ret quadrabus velut b et C, quorum differentia b -C, sit duplus quadratus 2coco, eritque X = a: cated id minimos terminas reie ore aliquo divisore ipsius ponanus deinde rmneratorem fractionis valenem ipsius x exprimensi b: coed i ubi b et co debessa debent esse primi inver sa pius a, seu ese b, posito a b i tentetur in quovis quadato quod si ees succedat habemus ponanus jam coumeratorem in fractione valorem X mininis terminis exprimente, habere communem divisorem camt posse duos reperiri confudtores ipsius a, qui sint b et C, tates, ut aliaeoem quisque omnes solutones possibiles; si non succedut problema est impossibile X surnis pro ductorum componant quadratum seu ut possit esse bc. + +C9 = vv posito hc . a ractionis in minimis terminis X exprimentis sint primi inter se, fi si idem ocuro habri posito tat tanum b 2t, et C = a, seu fict V + aq = vV. enique si idem te nom et p = vv: 49 que sit b, nuosse est bi quadratum duchus emu si a datus sit unitas, fiet V + g = vn dque in casu problematis qua X potuio ells traatus et nuncrtor gractienis ad minimos terminos reductae non potest epacte sutium itii e dos p o tiie por t ati es tnt poss a puoai detur intete quotue 2) h.. 4 prini uter de quodsi Alumnator idem sit exacte divisibilis pe fin aC 4 + q- v0 et X = a vV: 99