# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0059 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0059?run=82 # Title: LBr. 454 · Augustin Thomas à S.Josepho # Folio 30r, page id DE-611-HS-957479:0059 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957479&page=59 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957479/jpgs/default/00000059.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. es et obema dato numero g invenire X talem, ut frat x+ a sontum est am integro aequal quorcto. eo cata quo A posito, etiam X eest f inquam ceqlion fractum vo ponto nobea. Ubi tamen alteruter b vel C potest esse unitas Posito bG2 a 1+, sC qu simet auiem ez v et e sunt primi inter se Et praeherea b et q erunt primi inter se, tiet e e V1F X interer. solutum est, sive tumen oadratum l. t integrum sive non. sed O Existente indegror porito X posset red recucta est ad solutionem hujus proolematis in integris avi endim in inimii terminis X = b b0~: 9g. et si b sit 1. seu si A numerator hirus s in minimis terminis expressi, et a, non habeant divisorem communem fit X = vV: qu OV n b1I, divivantur per L. Nempem quinatur ponaedo residui. considerehia sues periodus residuonum, quano vn dvidunt son C, et quando b bV dividtur per a C; et notetur utrum latrum X quando possunt residui dividi potest sequales. Rurjus V_ -Cq. duratur per b. et rursusni et et primum VD, deinde ca Et videndum quando utraque conditio coincodere possit in exumplis ubi V. 4, 1 p item b et g sunt primi inter se. ita res in arctum ruosis ivietur quando residui sunt aequales videm pstent quando b0 et c9 divis per datum quemiis qui cn Dsi e 5 ut 9 sit pimis, posit habereest dare residuo) aequales ediretur. Eond amplins imo et si diviso iajatuatur per vv. Hac method poterius rem praestare per nesa series residmorumq quae uut periodicae, rec opus: s recurrere ad quotientes dionsionum sint aequares si bx et e debert esse residiu diversu reciproce ut B et C